Groeiend inzicht

Identiteit(en) voorbestemd

    door Martijn, 11/04/2009 04:20. #33630. 83 reacties, laatste

Jezus werd na zijn geboorte in doeken gewikkeld, staat geschreven. Wat raar om dit te vermelden? Als elke baby na de geboorte in doeken wordt gewikkeld, is dit een nietszeggende toevoeging. Indien niet, moet het betekenisvol zijn.

Met dank aan Bram die dit vanavond vermeldde, wat mij weer op deze zoektocht bracht

Mijn mening:

Volgens mij worden we allen naakt geboren, waarna "ons" leven begint. Onze ouders hebben onze identiteit al klaarliggen voordat we geboren worden. Koningen hebben zo hun visie op koningskinderen, hoog opgeleiden verwachten slimme kinderen, en wellicht zien zogenaamde kanslozen hun kans in hun eigen kroost. En nog veel meer. Uitzonderingen daargelaten uiteraard

Er staat dus een identiteit voor ons klaar zodra we de baarmoeder verlaten. En tussen conceptie en "geboorte" worden we gevoed door onze moeder
Met andere woorden: we worden bekleed vanaf conceptie, en na de fysieke geboorte komt er nog een belanghebbende bij, te weten de vader. Niet zelden bron voor een meningsverschil over "de opvoeding" - waar overigens Don Miguel Ruiz het niet zo fraaie woordje "domesticering" voor heeft bedacht

Hier volgt de Statenbijbel:

Lukas 2
7 En zij baarde haar eerstgeboren Zoon, en wond Hem in doeken, en leide Hem
neder in de kribbe, omdat voor henlieden geen plaats was in de herberg.
12 En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en
liggende in de kribbe.

Dat is nogal een hint, om eerst te vermelden dat het kind in doeken is gewikkeld. Dan moet je alle pasgeborenen af, om te kijken of ze wel of niet in doeken zijn gewikkeld.
Gelukkig (...) vermelden ze ook nog dat het kind in een kribbe ligt. Blijkbaar is het minder gewoon om in doeken gewikkeld te zijn, dan om in een kribbe te liggen.

Maar wat betekenen die doeken nu eigenlijk in die tijd? Het vreemde is, dat dat een teken des doods was:

Johannes 19
40 Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de
specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.

Goed, de specerijen worden pas later gebracht door de drie koningen, maar alles op z'n tijd

Er zijn echter nog gradaties binnen deze doeken:

Johannes 11
44 En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en
zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt
hem, en laat hem heengaan.

Gebonden aan handen en voeten. Het maakt me niet uit over welk schepsel van deze aarde het gaat, maar dan is het toch gedaan met je mobiliteit. En toch krijgt zo iemand ook nog eens een doek mee voor z'n hoofd - volgens mij noemen we dat tegenwoordig "bord voor je kop". Zweetdoek. Wat een erbarmelijke vertaling. Niet dat mijn Aramees nou zo goed is, maar ik kan me er niets bij voorstellen, dat je dood bent, aan handen en voeten gebonden, en ook nog eens een doek op je voorhoofd nodig hebt om het (angst?)zweet op te vangen.

Maar goed. Als je die doeken aangekleed krijgt bij de geboorte, dan moet je ze achterlaten bij de dood. Als kind word je geboren, en als kind ga je weer heen. Dus, waar blijven die doeken?

Lukas 24
12 Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de linnen
doeken, liggende alleen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelven van
hetgeen geschied was.

Johannes 20
5 En als hij nederbukte, zag hij de doeken liggen; nochtans ging hij [er] niet in.
6 Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging in het graf, en zag de doeken
liggen.
7 En den zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, [zag] [hij] niet bij de doeken
liggen, maar in het bijzonder in een [andere] plaats samengerold.

Gelukkig, de doeken zijn achtergelaten.
Johannes maakt zich druk om de zweetdoek, maar gelukkig geeft hij ook een hint over de ware aard van het beestje: hij hoort niet tot of bij de andere doeken

Bij de kruisiging worden er wat doeken gewisseld:

Mattheus 27
28 En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel om;
31 En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en deden Hem Zijn
klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.

Vreemd. Doet me een beetje denken aan ontgroeningen bij Bachelor parties, waarbij je de toekomstige bruidegom in een (ape/konijnen/etc-)pak hijst
Het lijkt wel alsof die purperen mantel een speciale vernederingsmantel is. Maar dan nog, dan zou ik hem er gewoon overheen doen

Oftewel: het kan niet anders, dan dat doeken / kleren een speciale betekenis hebben.
Als ik het goed heb moet in het evangelie van Maria ok het nodige aan kleren uitgetrokken worden voor de Archonten.

Mijn conclusie is dat we in dit leven ongevraagd en onbewust identiteit(en) aangemeten krijgen. Om ons ware zelf te vinden, moeten we al die identieteiten afleren of ons daarvan ontdoen.

Het doet me denken aan wat ik zelf "Jezus in het klein" noem: het verhaal van Jozef in het Oude Testament. Daar maakt zijn pappa ook een mooie identiteit voor zijn lieveling, en een (multi)flexibele bovendien. Jaloezie alom natuurlijk, zeker als Jozef aankondigt dat (ongeveer) 12 apostelen hem zullen dienen:

Genesis 37
3 En Israel had Jozef lief, boven al zijn zonen; want hij was hem een zoon des
ouderdoms; en hij maakte hem een veelvervigen rok.

5 Ook droomde Jozef een droom, dien hij aan zijn broederen vertelde; daarom
haatten zij hem nog te meer.
6 En hij zeide tot hen: Hoort toch dezen droom, dien ik gedroomd heb.
7 En ziet, wij waren schoven bindende in het midden des velds; en ziet, mijn schoof
stond op, en bleef ook staande; en ziet, uw schoven kwamen rondom, en bogen zich neder voor mijn schoof.
8 Toen zeiden zijn broeders tot hem: Zult gij dan ganselijk over ons regeren: zult gij
dan ganselijk over ons heersen? Zo haatten zij hem nog te meer, om zijn dromen en om zijn woorden.
9 En hij droomde nog een anderen droom, en verhaalde dien aan zijn broederen; en
hij zeide: Ziet, ik heb nog een droom gedroomd, en ziet, de zon, en de maan, en elf sterren bogen zich voor mij neder.

23 En het geschiedde, als Jozef tot zijn broederen kwam, zo togen zij Jozef zijn rok uit, den veelvervigen rok, dien hij aanhad.
24 En zij namen hem, en wierpen hem in den kuil; doch de kuil was ledig; er was
geen water in.
25 Daarna zaten zij neder om brood te eten, en hieven hun ogen op, en zagen, en ziet, een reisgezelschap van Ismaelieten kwam uit Gilead; en hun kemelen droegen
specerijen en balsem, en mirre, reizende, om dat af te brengen naar Egypte.

28 Als nu de Midianietische kooplieden voorbijtogen, zo trokken en hieven zij Jozef op uit den kuil, en verkochten Jozef aan deze Ismaelieten voor twintig zilverlingen; die brachten Jozef naar Egypte.
29 Als nu Ruben tot den kuil wederkeerde, ziet, zo was Jozef niet in den kuil; toen
scheurde hij zijn klederen.

32 En zij zonden den veelvervigen rok, en deden hem tot hun vader brengen, en
zeiden: Dezen hebben wij gevonden; beken toch, of deze uws zoons rok zij, of niet.

Vreemd, als je iemand wil doodmaken door hem in een kuil te gooien, dat je dan klaagt dat er geen water in de kuil zit
Wierook, goud en mirre, het scheelt weinig met de waren die deze mensen bij zich hadden
20 zilverlingen. Geen 30.
De nadruk op Jozef's rok, het heensturen en het "gelijk willen krijgen" is ook bijzonder vreemd.


Dank Martijn, heel veel dank, voor het verzamelen van al die citaten over doeken en kleden. Daar ga ik gebruik van maken, zeker weten.


Tjeetje Martijn,

Dit is een hele klus geweest, knap hoor.
Mag ik je nog bedanken voor de link :
www.arsfloreat.nl/documents/Encheiridion.pdf en jou verwijzing naar Don Miguel Ruiz.

Bedankt! :-)


Dank je Trudy, graag gedaan!

Overigens valt het allemaal wel mee, het is hoofdzakelijk te danken aan (de kracht van) computers. Ik heb (net) de digitale versie van de Statenbijbel (enige die ik online kon vinden helaas) dusdanig aangepast dat alle verzen op 1 regel passen.

Met een zoekopdracht kan ik nu een lijstje maken waarin alle voorkomens van die opdracht worden getoond, en hopla.

Vanochtend was ik (gelukkig) nog niet zover, want doeken en dergelijke komen veelvuldig voor!

Zweetdoek komt 4 keer voor bijvoorbeeld ;-)

En je kunt zo prachtig zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn tussen de evangelieen.

Overigens deel ik dit graag met eenieder!



Daar ben ik blij mee.
:-)


Overigens ...... ik kan me goed vinden in jou conclusie:

Mijn conclusie is dat we in dit leven ongevraagd en onbewust identiteit(en) aangemeten krijgen. Om ons ware zelf te vinden, moeten we al die identieteiten afleren of ons daarvan ontdoen.



Mooi Trudy, dat doet me deugd ;-)
Ik ben benieuwd hoe jij er over denkt, wil je er wat meer over vertellen?


Hallo Martijn,

Een hele tijd geleden heb ik dit gedicht gemaakt ..... het komt voort uit gevoelens van opgelegde indentiteiten en bewustwording daarvan.

Ogen dicht en toch wakker.

blind en toch zien
zwak en toch krachtig
pijn en toch genot
verstrengeld en toch vrij
hard en toch zacht
samen en toch alleen
gekleed en toch naakt
donker en toch licht
buiten en toch binnen
zout en toch zoet
geven en toch ontvangen
ontvangen en toch geven
gesloten en toch open
de ander en toch ik .......

Twee en toch èèn.

:-)


waarom moeten 'we' die identiteiten 'afdoen' ?
Ik wil dat helemaal niet.
Ik ben vrouw.
Ik ben moeder.
Ik ben dochter.

nu, op aarde, in dit leven ben ik dat alles en nog veel meer.
en als vrouw, als moeder als dochter kan ik zoveel liefde en zin geven aan mijn leven.
en ontvangen.

ik wil deze rollen niet als illusie zien.

ik heb veel gemediteert de laatste weken, en ik heb vaak iets geraakt wat andere misschien als het ware zelf noemen.
Ik geloof dat er inderdaad een bron van eeuwigheid is met welke ik dan in aanraking kom. En dat dat echt en waarachtig is.
Maar dat is het wassen van de kleren van mijn kinderen ook. En hun knuffelen, en met hun mopperen.

Zhuang-zhi droomde dat hij een vlinder was en toen hij wakker werd wist men niet of zhuang -zhi droomde dat hij een vlinder was, of de vlinder droomde dat hij zhuang -zhi was.
Ik denk dat hij beide was.

Ik denk dat ik het ware zelf in me draag.
Maar ik kan het ware zelf raken zonder dat ik mijn rol als moeder of vrouw ontken.
die twee moeten toch een worden;
dat leven hier met al zijn rollen,
en dat oneindig leven dat ik voel als ik mijn ware zelf raak.

een van de dingen die ik leerde in de laatste tijd,
meditatie is voor mij een middel, geen doel,
als ik dichter bij het ware zelf kom helpt me dat in dit leven,
maar alleen het ware zelf zoeken kan voor mij ook geen doel zijn.


maar misschien ben ik ook wel gewoon nog niet zo ver, nog teveel gevangen in het leven van alledag..
misschien wil ik daar ook wel helemaal niet uit...


Hoi Lies,

ik bedoel niet die rollen. Ik ben zelf ook vader, man, manager, buurman, enzovoorts.

Met identiteit bedoel ik de invulling van die rollen: je wordt een enorme poetsmoeder als jouw eigen moeder het huishouden zo verontachzaamde, en je je daar niet goed bij voelde.
Als je bang bent controle te verliezen, zul je je kinderen weinig vrijheden geven, maar wel veel taken.
Als jij nooit genoeg liefde kreeg van je eigen moeder, zul je je eigen kinderen ermee overstelpen.

Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. We worden in doeken gewikkeld en doen daar zelf nog een paar extra bij, gedurende ons leven. Juist over alle rollen heen zul je een dominante identiteit vinden.

En die hoeft niet eens in de weg te zitten. Sommigen hebben veel baat bij die Ik die ze zijn geworden, en doen er zelfs anderen goed mee. Als je je wel voelt bij wat of wie je bent, verander dan lekker niets.

Ik ken al mijn doeken, maar vooral dat grootste zwarte kleed. Soms ben ik naakt, maar meestal gekleed. Ik kan niet acteren in mijn dagelijks werk als ik niet een echt pak aanheb, en daaronder mijn managerkleed. Evenzo moet ik soms streng zijn voor mijn kinderen en vooral niet in de lach schieten als ze weer eens de clown uithangen om mijn "gezag te ondermijnen".

Maar ik acteer wel vanuit mijn Zelf, die op de achtergrond aanwezig is.
Als ik boos moet zijn op mijn kinderen, doe ik dat vanuit liefde, niet omdat ze bij mij een gevoelige snaar of frustratie raken (alhoewel ik nog prima uit mijn slof kan schieten zo nu en dan, als ik niet lekker in mijn vel zit)
Als een medewerker moet vertrekken van een project of een klant, beslis ik dat pas na rijp beraad, en als het echt de beste oplossing is voor alle partijen. Niet omdat hij in de weg loopt bij mijn carriere, of me herinnert aan een nare collega.

Maar af en toe moet ik in mijn ware Zelf zitten. Dan gaat de relaxte muziek aan, lichten gedimd, gordijnen dicht. En zitten in een lekkere stoel, met een glas wijn of whisky om van te nippen: mijn vorm van meditatie. Dat zijn dan ook de momenten waarop ik heel kwetsbaar ben.

Dus ik ben het volledig met je eens Lies, de rollen die je in dit leven vervult geven zin, maken heel, en zijn zeker geen illusie. Maar ik kan het ware zelf raken zonder dat ik mijn rol als moeder of vrouw ontken. maakt me heel blij, want dat is ook waarnaar ik streef!


@33654 vind ik erg mooi Trudy! Bedankt ;-)


Martijn,dank je voor je duidelijke antwoord, ik begrijp je nu veel beter.

Ja ik herken dat,
dat je van wat je meegekregen hebt je weer op een of andere manier verderdraagt.
Ik heb b.v. mijn eigen onzekerheid en miderwaardigheidsgevoel nooit begrepen, ben liefdevol opgevoed, geen trauma's, althans niets wat dat zou verklaren, totdat ik begreep dat mijn ouders heel onzeker over zichzelf waren, en dit dus aangeleerd gedrag is. Imitatie. Niet echt dus.
Een van die door jouw genoemde doeken die ik dus wel wil afleggen.

trouwens soms in mijn rol als moeder of vrouw red ik het niet om in verbinding te blijven met mijn ware zelf, dat zijn dan de dagen dat ik ontplof over een paar sokken of een stuk speelgoed op mijn weg.
en meestal heb ik dan niet goed voor mijn lichaam gezorgd, of geen tijd om genomen om zoals jij zegt in mijn ware zelf te zitten.





Ik heb nog een paar verwijzingen naar kleden.
Gen. 3:21 God de Heer maakte voor de mens en zijn vrouw kleren van dierenvellen en trok hun die aan.
2 Sam. 6:14 Vol overgave danste hij( David) voor de Heer, slechts gekleed in een linnen priesterhemd.


Je raakt me diep Lies met @33660, mijn naam had eronder kunnen staan...
Je hoeft niet in de krant te staan om je probleem waar genoeg te laten zijn, we hebben allemaal een / ons grootste probleem.

Als je doeken wil afleggen, is het soms handig of zelfs nodig om in het verleden terug te gaan. Niet om iemand de schuld te geven, maar om als in een film te kijken hoe dingen hun beloop hebben gehad.

Zolang je je maar realiseert dat de oorzaak van ontploffen (misschien niet de oer-oorzaak, maar wel de directe aanleiding voor het nu) in jezelf ligt Lies, en dat doe je volgens mij wel, is het niet erg dat je sokken of een stuk speelgoed tijdelijk de schuld geeft of als aanleiding benoemt.
Dat soort momenten zijn waardevolle aanwijzingen voor onszelf om ons te realiseren dat de rek er even uit uit is, en dat we dus even moeten ontspannen, zodat we daarna weer (neutrale) spanning in ons leven kunnen en willen krijgen.


Ik lees hier veel h-erkenning waarvoor mijn dank.

:-)



Durven wij zonder doeken de Arena in ?


Ben je nou toch mal, Harry. Op mijn leefdtijd?



Mijn dna ligt in een vast profiel.De structuur ervan is bepaald door dat van mijn ouders.Tijdens mijn eerste jaren heb ik bovendien een "blue-print"meegekregen.

Deze inprent werd op zijn beurt ook weer
gevoed door het door het dna-profiel.

Dit samenstel,het dna-profiel en de "blue-print,zou ik kunnen zien als het gebouwde huis.

Het huis heeft een bepaalde basisstructuur.

Wanneer ik het huis wil veranderen dan moet ik daar de nodige moeite voor doen.
Het kost inspanningen om het een andere kleur te geven of te verbouwen.

De basisstructuur blijft echter hetzelfde.
Wanneer ik niet tevreden ben over het huis dat tot stand is gekomen,zou ik het natuurlijk kunnen slopen.Ik heb dan geen huis meer.Slopen is dus eigenlijk geen optie.

Wat rest is acceptatie van het huis.Met hier en daar een schilderbeurt en een verbouwing.

Er blijft nog één vraag open; namenlijk heb ik deze omstandigheden zelf gekozen?


# 33672 Goedemorgen Harry, denk je wat op te schieten met die vraag?
Worden de omstandigheden er anders van?
:-)


Harry, waarom is slopen geen Optie?
Je kunt slopen en van het oude materiaal de goede brokstukken gebruiken en een ander huis bouwen. Eén dat naar je zin is.

Als je naar Rome of andere oude steden kijkt, zie je dat mensen dat ook doen.

Als men in oude huizen had blijven wonen zou er geen electriciteit en waterleiding zijn. Geen licht, geen frisheid(geen computer, geen site)

Kijk mensen die nog steeds in de verzuiling zitten op bv de bijbelbelt, die Andries Knevel verwijten dat hij zijn huisje aan het afbreken was door de 6 daagse schepping te ontkennen.
Laatst zag ik hem bij Pauw en Witteman zijn spijt hier over betuigen. Niet zozeer over die 6 dagen, die uitspraak kan hij niet te niet doen. Maar hij wrong zich in allerlei bochten en betuigde spijt omdat hij hooghartig zou zijn geweest naar die gelovigen toe die dat wel geloofden. Ook in andere dingen boog hij, in mijn ogen, diep door het stof.
Jammer, want ik geniet van zijn elfde uur en de herberg of queeste.
Hij brak zijn huisje niet af, maar heeft hier en daar gestoft en een lekje gedicht.
Maar nu is hij voor die bijbelbelt mensen weer aanvaardbaar misschien, maar bij mij is er een klein tikkie geloofwaardigheid af na die uitzending. Niet zozeer om die 6 dagen, maar omdat ik het gevoel kreeg, dat hij die mensen gerust wil stellen en hun gunsten wil winnen.

Als jij je huis niet aanvaardbaar vindt, breek het af. Dat huis mag je zonder vergunningen afbreken en opbouwen. De reden dat je het niet doet is gewoonte of angst of gemakzucht. Het ligt bij jezelf.
Ik herken dat bij mezelf ook. Ben de hele boel aan het platgooien, maar hier en daar komen oude "geesten" toch weer boven. Misschien wel die 7 die mijn huis leeg en schoon zien worden. Maar ik zal er de stofzuiger eens op loslaten.



Zelf ben ik niet zo'n reincarnatieman.

De insteek van deze discussie is het al dan niet voorbestemd zijn van onze levensloop.

Wanneer mensen wel iets hebben met reincarnatie,dan kan ik me voorstellen dat ze het liefst zien dat al die aanééngeschakelde levenslopen een bepaalde progressie hebben.

Gedacht in deze termen is het zinvol om
bij het verhuizen een betere woning te overwegen.



Annette,ik heb het hier niet over verzuiling
verstokking of fixatie.Ik heb het hier over hetzelf.Het is een gegeven.Ik zal het ermee moeten doen.


Harry, is het een gegeven of een berusting?



Misschien is de metafoor "huis" door mij
ietsje ongelukkig gekozen.Het suggereert
onbewegelijkheid en verstarring.Het leven is dynamisch.Er gebeuren dingen.

De manier waarop ik ervaringen opbouw,reageer op gebeurtenissen,aankijk tegen het leven,zaken tracht bij te sturen,mijn patroon van gedachten en emoties,zijn terug te voeren op hetzelf,mijnzelf.In die zin zal ik het ermee moeten doen.


Harry, is het dan net zo'n verontschuldiging als de uitdrukking "ik ben maar een mens" ?..

Je wordt geboren, in doeken gewonden. Dan leer je, als je mazzel hebt, zelfstandig te denken. Dat doe je wel, want dat lees ik.
Maar dan, als iets je niet zint, leg je je erbij neer, omdat het verwacht wordt, of wordt je het grootste schaap waar Jezus blij mee was, omdat ie alleen aan de wandel ging.
Omstandigheden kun je niet veranderen, maar je reactie op dingen heb je een groot deel in eigen hand.
DNA bepaald ook voor een deel je emotie envaak je handelen, daar heb je gelijk in. De strijd om van iets los te komen of te veranderen zal voor de één een grotere strijd zijn dan voor de ander.
Maar je hoeft niet altijd te slagen om toch overwinnaar te zijn, zei, geloof ik, Willem van Oranje.
En het is geen schand te vallen, het is een schand niet op te staan. Vondel


Harry @33675 weet ik het zo net nog niet. Wat betekent reincarnatie nu eigenlijk? Re-in-carnus, weer-in-vlees.
Maar is dat hetzelfde vlees, of een ander vlees?
Ik kan me voorstellen dat je met een nieuwe identiteit in je oude vlees kruipt, wellicht hebben we het dan over re-animatie. Re-animus, weer-adem/ziel.

Toen ik studeerde heb ik aardig wat studentenkamertjes opgeknapt. Als je een gipswandje sloopte werd je nooit zo verrast, maar ik heb nogal eens een minuutje stilte in acht genomen bij het slopen van een plafond.
Dan trek je die bruin doorrookte gipsplaten eraf, en komt er een puntgaaf rietgestukt plafond met oude ornamenten tevoorschijn. Of een prachtig eerlijk houten plafond met dikke balken die eeuwenoud (lijken te) zijn.
Ik heb ook eens hardboard van een deur afgetrokken, om helemaal intact glad-in-lood te vinden, je weet wel zulke oude en-suite deuren.

Slopen kan tot prachtige ontdekkingen leiden Harry. Maar soms sla je jezelf op de duim en schreeuw je het uit ;-)
En als je niets moois vindt, kun je het altijd weer ont-slopen. Ben je toch mooi even beziggeweest en wat wijzer geworden...


En Annette @ Als jij je huis niet aanvaardbaar vindt, breek het af. Dat huis mag je zonder vergunningen afbreken en opbouwen. De reden dat je het niet doet is gewoonte of angst of gemakzucht. Het ligt bij jezelf.
Ik herken dat bij mezelf ook. Ben de hele boel aan het platgooien, maar hier en daar komen oude "geesten" toch weer boven

vind ik prachtig! De lente is daar ook een prima seizoen voor ;-)

Ik wens je veel sterkte met je voorjaarsschoonmaak!


#33670

Hoi Harry,

Als ik mijn omgeving als een arena
( strijdveld) aanschouw dan is het woordje 'durf' mogelijk gepast.

Zie ik mijn omgeving als een ruimte tot ontwikkeling en een mogelijkheid om te ontdekken dan past hetzelfde woordje 'durf' niet in mijn beleving.

Tja ...... of je bedoelt met de ARENA dat enorme stadion in Amsterdam, hm .... neeje daar zou ik niet graag in mijn nakie willen staan.

:-/



Eerlijk gezegd heb ik er een beetje spijt van dat ik in deze discussie "het huis"ben gaan vergelijken met "het zelf".

Ik heb daarmee kennelijk de indruk gewekt iemand te zijn die de dingen maar aanneemt zoals ze zijn en eigenlijk te lui of te bang is ergens iets aan te veranderen.

Echter zo zie je maar hoe makkelijk het is om iemand een identiteit aan te meten.
Stempeltje gestempeld en hatseflats daarhoeven we verder niet meer over na te denken.Wie volgt?..

Wij worden op de aarde geworpen met een bepaald pakket aan mogelijkheden en onmogelijkheden.Het organisme dat dan gaat groeien zou dan op zijn best "het zelf"moeten zijn.

Dat zelf wordt verdoezeld door meningen
van anderen en een bepaalde ontvankelijkheid daarvoor,van het organisme met de naam "zelf"

Wanneer het dan gaat over het opplakken
van een etiketje,het stempelen van een stempeltje of het aanmeten van een identiteit,dan doe ik dat het liefst zelf.



#33685

Wanneer het dan gaat over het opplakken
van een etiketje,het stempelen van een stempeltje of het aanmeten van een identiteit,dan doe ik dat het liefst zelf.

Mij HAD je al overtuigt :-)



Echter zo zie je maar hoe makkelijk het is om iemand een identiteit aan te meten.
Stempeltje gestempeld en hatseflats daarhoeven we verder niet meer over na te denken.Wie volgt?..







Voor Harry


13

Jezus zei tot zijn leerlingen:
Vergelijk me eens met iemand
en vertel me op wie ik lijk.
Simon Petrus zei tot hem:
Je lijkt op een rechtvaardige engel.
Matteus zei tot hem:
Je lijkt op een wijze filosoof.
Thomas zei tot hem:
Meester, mijn mond staat mij niet toe
te zeggen op wie je lijkt.
Jezus zei:
Ik ben jouw meester niet.
Omdat jij hebt gedronken,
ben je dronken geworden van de opwellende bron
die ik je heb getoond.
En hij nam hem terzijde,

groetjes




Het spijt me dat het je spijt Harry, maar jouw huis was toch echt jouw eigen stempel(tje). En ik ga ook niet mee in je waardeoordeel dat je lui bent ;-)

Maar als ik zo vrij mag zijn, Harry, en laat het me alsjeblieft weten als dat niet zo is: je focust op de bijzaken: de metafoor, de toepasbaarheid daarvan, de (waarde)oordelen die daaruit volgen, enzovoorts. En ik wil 'm toch graag opppakken bij de hamvraag:

Durven wij zonder doeken de Arena in ?
En wat bedoel je met Ik zal het ermee moeten doen?


Soms denk ik dat ik een paar doekloze stappen doe, maar dan trek ik toch snel weer wat doeken over me heen en soms een kogelvrij vest.
Bij de één durf je misschien ook met minder doeken doen dan bij de ander en durven we echt, echt als het moet te breken met sommige dingen? Ik weet het niet. Ik merk dat ik aan sommige ideeën vaster zit dan ik zou willen of denk.

Nee, Harry ik zal niet plakken, hoop ik.

Martijn, het lijkt me heel leuk om achter wanden en deuren iets moois te vinden. Wij moeten nodig de douche opknappen, maar een 1984 huis heeft vast geen verrassingen, dus plakken wij eroverheen. Misschien is het later voor iemand anders een verrassing.



plak er dan maar een mooi gedicht (bv. van trudy)neer voordat je er iets overheen plakt, dan is de verrassing gegarandeert...


haha, goed idee, Lies.
Wij gingen eens in een oud huis wonen in Rotterdam wonen. Achter een oude spiegel bij de toiletkamer hadden, denk ik, de bouwvakkers en liedje geschreven. Ik weet niet meer precies hoe dat ging, maar er stond "blonde Leentje met een hart van prikkeldraad".

Een mooi verrassingsgedicht van Trudy.
Of een mooie wens:
Dat des Heren zegen op U daal
gelijk een heiblok op een paal.


#33694

Voor Lies :-)

www.youtube.com/watch?v=rVVrrejzRPU

Het liedje is volgens het web van Snip & Snap.



Johan je schrijft: voor Harry.
Nu heb ik dus de indruk dat ik tegen een gift zit aan te kijken en zeg welgemeend dank je wel.Alleen ik zeg er gelijk achteraan dat het me verward en niet precies weet wat ik er mee aanmoet.
Vergeef mij aljeblieft mijn onbenulligheid in deze.

Martijn één hamvraag tegelijk graag.Maar je hebt wel gelijk het hele huizenverhaal was een bliksemafleider.Gebruikt om de door mij gestelde vraag niet als eerste zelf te hoeven beantwoorden.

Laten we eerst eens bezien of het daarbuiten wel een Arena is.Is er misschien geen sprake van spookbeelden in allemaal van elkaar afgescheiden hoofden,die allemaal onwetend van elkaar het beeld van een Arena in stand houden?

Zo nee

1.Zijn er tegenkrachten? en is het zinvol deze tegenkrachten te bestendigen of uit te breiden?

2.Zit het in de menselijke natuur?En niet alleen in de menselijke natuur, maar in alles wat geschapen is.

3.Is het misschien het doel van de schepping om polair te zijn?Om door middel van contrasten tot ervaringen te komen en te groeien?

Het antwoord op de hamvraag luidt nee.Ik durf niet zonder doeken de Arena in.Maar ik ben lerende.De les die ik leer is wanneer ik mij kwetsbaar en open opstel,in stijgende lijn te maken krijg met mensen die dat ook doen.Een warme ontmoeting in plaats van aversie daarvan het resultaat.

Ik ben nog lang niet uitgeleerd want wanneer mijn kwetsbare houding wordt af gestraft en misbruikt,dan zijn de rapen gaar en wordt ik gedwongen tot het tonen van krijgerschap.

Het antwoord op je tweede vraag is ik zal het ermee moeten doen.




Johan je schrijft: voor Harry.
Nu heb ik dus de indruk dat ik tegen een gift zit aan te kijken en zeg welgemeend dank je wel.Alleen ik zeg er gelijk achteraan dat het me verward en niet precies weet wat ik er mee aanmoet.
Vergeef mij aljeblieft mijn onbenulligheid in deze.


Het is niet mijn bedoeling je te verwarren
Harry, als je Bram's toelichting leest van logion 13 dan wordt de verwarring misschien helder.

Groetjes


Harry,

De les die ik leer is wanneer ik mij kwetsbaar en open opstel,in stijgende lijn te maken krijg met mensen die dat ook doen
dat doet me goed! Voor alles z'n moment natuurlijk, en plaats. Maar fijn dat je dan warme ontmoetingen hebt.

Je vragen zijn veel, ik zal eens proberen ze te beantwoorden, maar daar neem ik even een apart blokje voor


Laten we eerst eens bezien of het daarbuiten wel een Arena is. Is er misschien geen sprake van spookbeelden in allemaal van elkaar afgescheiden hoofden, die allemaal onwetend van elkaar het beeld van een Arena in stand houden?

Ik zie dat je meegeschreven hebt aan het script van The Matrix, met Keanu Reeves. Maar even serieus: Je zou zo maar eens gelijk kunnen hebben. Wat zou het verschil zijn tussen een echte wereld die we allemaal zien, en een wereld die net zo echt lijkt doordat we aan collectieve waan lijden?

Het blijft toch dezelfde wereld? Of niet?

Zijn er tegenkrachten? en is het zinvol deze tegenkrachten te bestendigen of uit te breiden?

Wellicht, maar hoe zou je dat willen doen? En waarom?
Een lastige dubbelvraag...

Zit het in de menselijke natuur?En niet alleen in de menselijke natuur, maar in alles wat geschapen is

Weer een lastige dubbelvraag. Wat zit in datgene wat geschapen is?

Is het misschien het doel van de schepping om polair te zijn?Om door middel van contrasten tot ervaringen te komen en te groeien?

Wat maakt het uit of er een bedoeling achter zit, of dat het gewoon is zoals het is?

Ik heb een fragment van Don Miguel Ruiz, waarvan ik denk dat het je dingen vanuit een andere invalshoek kan laten bezien:

(op verzoek vertaal ik het wel naar het Engels)


- The Four Agreements by Don Miguel Ruiz

Personal importance, or taking things personally, is the maximum expression of selfishness because we make the assumption that everything is about "me."

During the period of our education, or our domestication, we learn to take everything personally. We think we are responsible for everything. Me, me, always me!

Nothing other people do is because of you. It is because of themselves. All people live in their own dream, in their own mind; they are in a completely different world from the one you live in.

Taking things personally makes you easy prey for those predators who try to send you emotional poison. They can hook you easily with one little opinion, and feed you all their emotional garbage. When you take it personally, you eat it up, and now it becomes your garbage. But if you don't take it personally, you are immune to their poison; you will not eat it. Immunity to emotional poison is the gift of this agreement.

When you take things personally, you feel offended, and your reaction is to defend your beliefs and create conflicts. You make something big out of something little, because you have the need to be right and make everybody else wrong.

You try hard to be right by giving them your own opinions. But what you say, what you do, and the opinions you have are according to the agreements you have made and these opionions have nothing to do with the people around you. Your point of view is something personal to you. It is no one's truth but yours.

In the same way, others are going to have their own opinion according to their belief system. Nothing they think about me is really about me; it is about them. If I understand this, then when you get mad at me, I know you are dealing with yourself. I am the excuse for you to get mad.

You may even tell me, "Miguel, what you are saying is hurting me." But it is not what I am saying that is hurting you; it is that you have wounds that I touch by what I have said. You are hurting yourself. There is no way that I can take this personally. Not because I don't believe in you or don't trust you, but because I know that you see the world with different eyes - with your eyes.


Dag Martijn, #33710. Je schrijft op verzoek vertaal ik het in het Engels.
Zou je zo vriendelijk willen zijn, wederom op verzoek, ook het Nederlands te plaatsen.
Heb helaas alleen een Nederlandse 'pet'.:-)


#33711

Wat leuk! Vandaag het boek ontvangen, morgen begin ik eraan.

:-)


Veel leesplezier Trudy.


De Vier Afspraken door Don Miguel Ruiz

Persoonlijke gewichtigheid, oftewel dingen persoonlijk nemen, is de overtreffende trap van egoisme omdat we aannemen dat alles om "mij" draait

Tijdens de periode van onze opvoeding, of onze domesticering, leren we om dingen persoonlijk te nemen. We denken dat we overal voor verantwoordelijk zijn. Ikke ikke, altijd maar ikke!

Niets wat andere mensen doen, is vanwege jou. Het is vanwege henzelf. Alle mensen leven in hun eigen droom, in hun eigen geest; zij zitten in een compleet andere wereld dan die waarin jij leeft.

Dingen persoonlijk nemen maakt je tot een makkelijke prooi voor die roofdieren die je proberen emotioneel vergif te sturen. Ze maken je makkelijk verslaafd met een kleine mening, en voeren je al hun emotioneel afval. Als je het persoonlijk neemt, eet je het op, en dan wordt het jouw afval. Maar als je het niet persoonlijk neemt, ben je immuun voor hun vergif; je zult het niet eten. Immuniteit voor emotioneel vergif is het geschenk van deze Afspraak

Als je dingen persoonlijk neemt, voel je je aangevallen, en je reactie is om je geloofsovertuigingen te verdedigen en conflicten te cre-eren. Je maakt van een mug een olifant, omdat je de behoefte voelt om gelijk te krijgen en alle anderen ongelijk te geven

Je doet je best on gelijk te hebben door ze jouw meningen te geven. Maar wat je zegt, en wat je doet, en de meningen die je hebt komen overeen met de Afspraken die je hebt gemaakt en deze meningen hebben niets van doen met de mensen om je heen. Het uitgangspunt van jouw visie is iets persoonlijks van jou. Het is niemand anders' waarheid dan die van jou.

Op dezelfde manier zullen anderen hun eigen mening hebben volgens hun geloofsovertuiging. Niets van wat zij over mij denken gaat echt over mij; het gaat over henzelf. Als ik dit begrijp, weet ik dat, als je boos op me bent, je met jezelf worstelt. Ik ben jouw excuus om boos te worden.

Je kunt me zelfs vertellen "Miguel, wat je zegt doet me pijn". Maar het is niet wat ik zeg dat je pijn doet; het is dat je wonden hebt die ik aanraak door dat wat ik heb gezegd. Je doet jezelf pijn. Het is echt onmogelijk dat ik dat persoonlijk kan nemen. Niet omdat ik niet in je zou geloven of je niet zou vertrouwen, maar omdat ik weet dat jij de wereld door andere ogen ziet - door jouw eigen ogen


Je doet je best on gelijk te hebben =
Je doet je best om gelijk te hebben

Alweer een verbazende slip of the pen ;-)


Je kunt me zelfs vertellen "Miguel, wat je zegt doet me pijn". Maar het is niet wat ik zeg dat je pijn doet; het is dat je wonden hebt die ik aanraak door dat wat ik heb gezegd. Je doet jezelf pijn. Het is echt onmogelijk dat ik dat persoonlijk kan nemen. Niet omdat ik niet in je zou geloven of je niet zou vertrouwen, maar omdat ik weet dat jij de wereld door andere ogen ziet - door jouw eigen ogen
#33716

Ik las vandaag een stukje uit Barack Obama's jeugd.
Later maakte Toot (zijn blanke oma) op de bank waar ze werkte kennis met de conciërge, een lange, waardige zwarte veteraan uit de tweede wereldoorlog, die ze zich alleen maar kan herinneren als meneer Reed.
Toen de twee in de hal een praatje maakten. kwam een secretaresse uit het kantoor gestormd en siste tegen Toot dat ze nooit, maar dan ook nooit "een nikker" meneer mocht noemen. Niet lang daarna zag Toot meneer Reed in een hoekje van het gebouw zachtjes staan huilen. Toen ze hem vroeg wat er aan de hand was, rechtte hij zijn rug, veegde zijn tranen af en antwoordde met een wedervraag:
Wat hebben wij ooit gedaan dat we deze gemene behandeling verdienen?

Tot zover uit het boek.

Ik denk dat we wel wonden kunnen maken bij anderen. Soms maken we zelf die wonden bij anderen, soms raken we wonden door anderen gemaakt aan. En soms maken mensen die wonden zelf door de wereld door andere ogen te zien dan een ander.
Maar dan nog, wie leerde wie door die ogen kijken?


#33716@Op dezelfde manier zullen anderen hun eigen mening hebben volgens hun geloofsovertuiging. Niets van wat zij over mij denken gaat echt over mij; het gaat over henzelf. Als ik dit begrijp, weet ik dat, als je boos op me bent, je met jezelf worstelt. Ik ben jouw excuus om boos te worden.

Ik denk dat dit inderdaad voorbij het persoonlijke gaat.
Althans het persoonlijke doorzien.

Mooi deze tekst Martijn. Ik had ooit het boekje, ik ben het kwijt geraakt.
Fijn het nu weer te lezen.
Dank!




Bedankt Martijn voor het plaatsen in het Nederlands.
Ik heb het gelezen en zal dat nog een keertje doen.
Het is een deel van een boek en wellicht slaat er ook ergens een casus, waar deze vier afspraken betrekking op hebben.
Er zijn een aantal gedachten die ik beaam en ook een aantal die ik niet herken.
Misschien is het beter om het hele boek te lezen.


Annette,

@33721 toont inderdaad een hele diepe pijn, en we kunnen inderdaad wonden en leed veroorzaken bij anderen.

Maar meneer Reed neemt het niet persoonlijk. Hij stelt zichzelf de retorische vraag waarom WIJ dit zouden verdienen.


Ik heb wat gevonden in het Nederlands Carla:

www.arjan-hooiveld.nl/De_vier_tolteekse_inzichten.htm


Dank voor je moeite Martijn.
Attent van je.


dat ik moet oppassen met wat ik zeg, en me bewust moet zijn van mijn gedachten, daar ben ik het wel mee eens.
Ik heb al voor jaren besloten dat mijn grootste probleem is dat ik te veel oordelen over alles en iedereen heb, en dat ik alleen kan vrij zijn als ik die loslaat.

Maar ik ben soms ook lui en kan echt niet altijd mijn best doen, soms ben ik gewoon erg pre menstrueel ;-p en daar ga ik niet meer tegen vechten. Ook daar wil ik niet meer over oordelen.
En ik wil ook niet breken met oude inzichten. Ik leef in deze wereld met deze mensen, die in deze inzichten geloven, en van wie ik veel van die inzichten heb geleerd. Ik wil me er wel bewust van blijven dat ze niet altijd zinvol zijn. Maar ik ben blij dat ik heb leren fietsen, zwemmen en hoe lekker waterijsjes zijn.
Maar uiteindelijk geloof ik dat ik de meeste antwoorden in me draag.
En ik heb moeite met het compleet loslaten van dit leven, dit aardse leven, dit menselijke leven, deze 'hel', omdat ik bang ben het kind met het badwater weg te gooien.







Volkomen volgens het synchroniciteitsbeginsel (in mijn ogen een betekenisvol toeval) plaatst Bert Ros
in de vroege ochtend een commentaar bij logion 3.Het koninkrijk is in je hart.

Het innerlijk van de mens wordt weerspiegelt in de andere mens en in zijn
feitelijke omgeving.

Er is alles voor te zeggen wanneer een mens zich uitdrukt op het aller indvidueelste niveau.Daar wordt de wereld
alleen maar kleurrijker van.En hoe meer spiegels erzijn om wat van te leren des te meer zijn wij er bij gebaat.

Uitdrukkingen op super-individueel niveau
komen vaak voort uit "the sea of dreams".
Deze zee van voorstellingen,beelden en gedachten is zo inmens dat het idee van
afgescheidenheid en de daaruit voortvloeiende eenzaamheid,voor een individu niet meer te behappen is.Dat zouden we eigenlijk niet moeten willen.

Wat hierboven staat is overigens van een andere orde dan de segregratie en individualisering zoals wij die in de hedendaagse maatschappij om ons heen zien.Die is er op gericht tot het schoonvegen van de eigen stoep en het veiligstellen van eigen belangen en bestaanszekerheid.Dit in het kader van een Arena.

De bovenzijde van een opgezweepte en kolkende rivier vertoont een bonte verscheidenheid aan golven en waterslag.
Dit terwijl de onderstroom toch hetzelfde is.

Hiermee keer ik terug naar het begin van mijn betoog,anders verliest het zijn coherentie.Er is naar mijn idee een onderstroom die ons samenbindt.Volgens de natuurkundige David Bohm aangeduid als de impliciete orde of ingevouwen orde.

De orde vouwt zich ook weer uit.Soms op meerdere plaatsen tegelijk.Wanneer de orde zich op meerder plaatsen tegelijk uitvouwt,binnen het kader dat voor één individu zichtbaar is,dan noemen wij dat een toeval.Het is echter een betekenisvol toeval of synchronicteit.Dit sterkt het vermoeden van het bestaan van een algemeen verbindend principe.

De geachte hieraan tempert gevoelens van eenzaamheid en verloren zijn.

Tot slot nog dit.

De algemene geneigdheid van individuen,naties,rassen,maatschappelijke groeperingen,religies,steden,dorpen etceteraundsoweiter,om elkaar als fundamenteel verschillend en afgescheiden te beschouwen, is een voorname bron van veel conflicten in de wereld.





Harry,

een mooi betoog, waarin je volgens mij wil aantonen dat het individu alleen maar in zijn eigen gedachten bestaat, en eenzaamheid en verlorenheid sec beschouwd misplaatste gevoelens zijn. Correct me if I'm wrong please

Yvonne en lies hebben stiekem ;-) logion 27 al gevonden, waar Bram een dermate schitterende uitleg geeft dat ik bijna het gevoel krijg hier in herhaling te zijn gevallen


#33735
Ik denk dat ook Harry. God schiep de wereld en de mens schiep grenzen.
De mens schiep ook wij/zij en inderdaad komt daar een hoop ellende uit voort.

Ook dat mensen in een groep zichzelf vergeten en raar gedrag gaan vertonen.
Bv bij voetbalwedstrijden waarbij soms mensen die normaal op "hoog" niveau" leven, ineens een hooligan gaan worden en zich misdragen.
Dokters, acountes enz. Dat is het gevaar van die groepen die je noemde.


De ander kan je niet kwetsen, als ik gekwetst wordt ligt dat aan mijn reactie op die ander.
De pijn die er mee gepaard gaat voel ook ik alleen.
Vaak weet de ander niet eens dat ik gekwetst ben.
Die kwetsing gebeurt volgens mij vaak in volledig vertrouwen, dus juist op het moment dat ik 'naakt' ben.
Toch als ik kwetsing onderga, leg ik in eerste instantie de schuld bij de ander, en ook bij de vergeving hiervan, vergeef ik de ander.

Wat de ander over mij denkt, is maar een mening gezien door zijn of haar werkelijkheid.
Mensen zijn sociale wezens, de goed- of afkeuring van de ander bepaald het gedrag.
Ik pas me aan de werkelijkheid van anderen om kwetsing te voorkomen.
Dit zowel naar mezelf als naar de ander, ik ken namelijk de pijn die ik ervaar en ga er vanuit dat anderen die zelfde pijn kunnen ervaren.

Mezelf neem ik ook waar door mijn werkelijkheid.
Deze aanname komt tot stand door de reacties van anderen.
Zou alleen ik bestaan, dan zou ik me nooit bewust kunnen zijn van wat ik ben, ervaar en kan.
De ander kan mij dan niet kwetsen, maar zonder die ander was de kwetsing nooit aan het licht gekomen.


#33743 Ik pas me aan de werkelijkheid van anderen om kwetsing te voorkomen.

Linda, pas jij jezelf aan om niet kwetsbaar te zijn?
Ik zie kwetsbaar zijn juist als een kracht.
Hoe zie jij dit?


Ik denk dat er moed voor nodig is om je kwetsbaar op te stellen, maar denk ook dat het juist dán je krachtbron kan zijn.

De zachtmoedigen zullen de aarde beërven? (Matth. 5:3 t/m 11)
In deze uitspraak legt Jezus de nadruk op het kwetsbare en zachte in de mens.

Zachtmoedigheid is beslist geen 'slapheid', maar vergt moed en kracht.

Zoals in logion 58 staat dat pijn de andere kant van liefde is, zo denk ik dat kracht de andere kant van kwetsbaarheid is.
Twee kanten van dezelfde medaille




Yvonne, Ik pas me aan, maar ben daar niet altijd bewust van.
Dit geldt oa. bij omgangsregels, ze zijn er ooit ingestampt en eigen geworden.
Die kwetsbaarheid wil ik eigenlijk niet veranderen want dat vind ik waardevol aan mezelf.
In het algemeen krijg ik ook reacties dat anderen dat waarderen.
Het is eigenlijk vreemd, ik weet dat mensen eigenschappen kunnen hebben die anders zijn en mogelijk dan voor conflicten kunnen zorgen.
Maar dat tref ik maar zeer zelden aan.
Wat ik wel bewust probeer aan te passen is gedrag wat anderen ergert of kwetst.
Als ik er weet van heb, wil ik daar best moeite voor doen om dat te veranderen, of in zijn/ haar omgeving niet meer te doen( zingen bv.).




#33743@Wat de ander over mij denkt, is maar een mening gezien door zijn of haar werkelijkheid.
Mensen zijn sociale wezens, de goed- of afkeuring van de ander bepaald het gedrag.

Herkenbaar dit inzicht Linda.



#33747 Linda, ik vind jouw kwetsbaarheid mooi en krachtig, en vind het fijn dat je niets onderneemt waarvan je vermoedt dat dit de ander ergert of kwetst.

Shakespeare zegt het zo:
Blijf getrouw aan uw eigen persoonlijkheid, en,
zo zeker als de dag op de nacht volgt,
kunt ge niet vals zijn
jegens wie ook.


#33747

Hallo Linda,

Zingen? Laat je DAT achterwegen omdat het anderen ergert of kwetst?
Ik vraag me af wat je daadwerkelijk achterwege laat.


Trudy, het zingen kan ik niet echt laten.
Het is een uiting van mijn geluk.
Maar wat ik wel doe, is in bepaalde situaties niet hardop proberen te zingen, als je me hoort zingen begrijp je waarom.
Ik zing ook weleens op de fiets en tijdens het boodschappen doen en dan maakt het me helemaal niet uit dat anderen me nakijken.


#33760

Hoi Linda, zing lekker verder.

:-)


Hoi Linda, jij zingt niet omdat een ander niet hoeft te luisteren, maar is er ook iemand die zegt ik zal niet luisteren, zodat Linda kan zingen?

Ik hoor iemand liever vals zingen, dan iemand op toon schelden.

Zing Linda, zing (phamton of the opera)

Maar ik denk dat je het automatisch doet. Ik kan ook helemaal geen wijs houden, dus zing ik maar zachtjes, uit valse schaamte. Wie bepaald wat vals is? IK


Nee Annette, dat wordt niet gezegd, maar niet iedereen vind het even erg.

Tja dat is het bijzondere van schelden, het gaat altijd op toon, maar van die muziek hou ik niet.

Annette, als ik hardop zing hou ik me niet in door zachtjes te gaan zingen.
Het intereseerd mij niks dat het vals is of buiten de maat.
Ik hoor het niet meestal niet echt van me zelf.


Nog een toevoeging over kleden.
Mar.14: 51-52 Een jongeman, die alleen een linnen kleed aanhad, probeerde bij Hem te blijven, maar toen ook hij werd vastgegrepen, liet hij het kleed in hun handen achter en vluchtte naakt weg.
Over naakt staan in de Arena gesproken.


@34191 dank je Linda!

Ik ben nav deze laatste van jou nog verder gaan zoeken, mijn vertaling noemt hem lijnwaad, dus ook die heb ik nu toegevoegd

Die lijnwaden worden genoemd in combinatie met andere kleden van zeer hoge kwaliteit of kosten, Jezus' lichaam wordt er bv in gewikkeld

Overigens, wat betreft dat in doeken wikkelen van Jezus als baby, dat staat alleen in Lukas. En bij Ezechiel, waar ik niet begrijp waarop hij doelt:

Ezechiël 16
3 En zeg: Alzo zegt de Heere HEERE tot Jeruzalem: Uw handelingen en uw geboorten zijn uit het land der Kanaanieten; uw vader was een Amoriet en uw moeder een Hethietische.
4 En aangaande uw geboorten: ten dage, als gij geboren waart, werd uw navel niet afgesneden; en gij waart niet met water gewassen, toen Ik [u] aanschouwde; gij waart ook geenszins met zout gewreven, noch in windselen gewonden.

Kan iemand dit mij uitleggen?


waarom zou je iemand met zout inwrijven? Gaat dit wel over een geboorte? Volgens mij is het een recept voor een stukje vlees. :)


Martijn, je maakte mij nieuwsgierig. Ik denk dat je niet zomaar twee verzen uit een hoofdstuk van een uitermate moeilijk boek als Ezechiël uit kan leggen.
Zelfs voor de Joodse onderzoeker is het een zo moeilijk boek, dat ze de Joden aanraden het niet te lezen voor hun dertigste.
Plaats je de twee versen even in een groter perspectief, dan zijn de laatste bevindingen dat t/m hoofdstuk 24, de teksten ( mogelijk niet eens door Ezechiël zelf geschreven ) gwijd zijn aan orakels, betreffende de ondergang van Jeruzalem.
Eigenlijk moet je het hele hoofdstuk lezen dan kom je er misschien iets dichter bij.
Zelf denk ik dat het iets te maken heeft met ongewenstheid. ....uit het land van Kanaän, vader was een Amoriet, moeder een Hethitische. Alle rituelen om het kind een kans te geven, werden het kind onthouden. En zie......( als je verder leest )toen kwam Ik langs.......en Ik sprak: " Blijf leven en er werd voor het kind gezorgd zodat het op kon groeien. Heb zelf gelezen tot vers 15. Toch wel boeiend om er even in te duiken.


Annette, in de rituelen van R.K.K. wordt nog altijd het zout gebruikt bij de doop bijvoorbeeld. Een héél klein beetje op de tong, als symbool tegen bederf. Ik vind het wel wat hebben!


Hoi Carla,

dank voor je uitleg. Mijn kinderen van 7 en 9 krijgen Ezechiel op school, vandaar (...)
Het korte oordeel van mijn vrouw was "die vent is knalpsychotisch". Ik ben tot de helft gekomen en heb de rest snel afgeraffeld - teveel van hetzelfde zeg maar

Maar ik was nieuwsgierig naar de verwijzing: de navel afsnijden en het lichaam wassen zijn blijkbaar gewoontes uit Kanaan, terwijl het inwrijven met zout en het windselen Joodse gewoontes worden geacht te zijn?


Huilt zo'n babytje dan niet als hij wat zout op de tong krijgt? Ik vraag dit uit belangstelling hoor.

Rituelen kunnen heel bijzonder zijn voor mensen. Vanmorgen heb ik naar een dienst van de RKK gekeken. De mensen gingen zingen en de man achter het altaal hield de hele tijd een boek voor zijn gezicht. Het zal wel wat betekenen, maar ik begrijp daar dan niets van.

Ik heb er ook wienig mee. Wij hadden/hebben ook rituelen in de kerk, maar ik vraag me dan af, waarom die handelingen?
Wouter van Beek, professor, antropologie legde het eens zo uit. Rituelen hebben vooral betekenis voor hen die ze uitoefenen of ondergaan. Of ze nu wel of niet beoefenend worden, de wereld draait gewoon door.
Hijzelf doet mee aan rituelen bij de doogons en nog een stam in Afrika.

Ik zelf en mischien met mij vele anderen doen soms rituelen zonder er bij na te denken.
Kaarsje aansteken in de RKK doe ik wel als ik er één bezoek.


Sjonge Martijn, ben best wel nieuwsgierig uit welk vaatje ze tappen naar kinderen van die leeftijd m.b.t. zo'n moeilijk boek.

Moest lachen om de opmerking van je vrouw.

Ezechiël, was een priester binnen de Joodse Godsdienst.
En die navel niet afsnijden, vat ik op als ......dan bloed het vanzelf dood. Bij mij blijft dat gevoel van ongewenst hangen.

Toch ook hoorde ik van iemand die mij zeer dierbaar is: ' De Bijbel is net een kookboek, daaruit maak je ook niet alle gerechten klaar. '

Misschien hoor je nog van je kinderen hoe of het smaakt. :-)


Annette, ja soms huilt een baby wel eens, maar ook heel vaak niet hoor. Ligt maar net aan de smaakvoorkeur. :-))

Ik vermoed, dat in de dienst die je hebt gezien vanmorgen de Priester de Bijbel centraal stelde, door deze zichtbaar voor iedereen omhoog te houden. Ja, dan zie je hem dus niet meer......hihi.

Jij hebt weinig met rituelen, ik meende dat al eens eerder van je gelezen te hebben.
Is oké toch!

Zelf hou ik wel van rituelen. Dan bedoel ik niet de beschuit met muisjes. ( ja, dat is er ook een ).Maar handelingen die iets symboliseren, een diepere laag aanboren, waar worden soms te kort schieten.

En ja, ik denk dat je inderdaad soms rituelen hebt, zonder je ze bewust te zijn.
Maar het kaarsje in de kerk opsteken, dat doe je dus wel bewust. Mooi. Ik herken het.


Toch ook hoorde ik van iemand die mij zeer dierbaar is: ' De Bijbel is net een kookboek, daaruit maak je ook niet alle gerechten klaar. ' #34433

Dus toch een recept #34427

Gelukkig dat navelstrengen afgesneden worden. Mijn zoon is inmiddels 41 jaar en nogal flink. Stel je voor dat ik er al die tijd mee had moeten zeulen.

Ik denk ook dat die hele beeldspraak uit Ezechiël met boosheid van God te maken heeft of van Ezechiël zelf over de volkeren in die gebieden. Later spreekt Hij dan toch nog over terugkeer en genade voor de Joden.
Ik heb me er een keer doorheen geworsteld, maar het is zwaar en had ook op één bladzij geschreven kunnen worden.
Halve bladzij verdoemenis en halve bladzij troost en belofte.


Prachtig annette!

Ik denk dat velen van ons een boek zo dicht voor ons gezicht houden, dat we niets zien van de wereld om ons heen...

Carla ik ga even google-en want ik dacht "dat Ezechiel zomaar een profeet was"

ff gecheckt net bij m'n oudste, ze had het over grappige verhaaltjes, maar had geen idee wat de boodschap was, of de kern, etc. Het is saai en ze snapt er niks van, zegt ze. En zo richt de kerk zichzelf ten gronde... (gewoon zo doorgaan jongens!)

Mijn vrouw werkt in de psychiatrie, die opmerking rolde er gewoon uit. Werkte moet ik zeggen, ze is gezellig samen met haar hele afdeling boventallig verklaard - een prachtvoorbeeld dat er juist teveel gekken zijn in Nederland...

Ik ben wat knorrig vandaag, zie ik


Carla, als ik voor een eerste keer een ritueel zie, probeer ik me er in te verdiepen en probeer ook wel achter de betekenis te komen.
Maar juist die steeds weer opnieuw doen, dezelfde handelingen, daar doe je mij geen plezier mee. Maar ik respecteer het wel voor anderen.


Martijn, verwar een boek voor je hoofd niet met een bord voor je kop.


Wat vervelend voor je vrouw, Martijn.
Sterkte voor jullie. Ik hoop dat jullie er financieel niet teveel op achteruit gaan. Maar blijf ondanks dat genieten van dingen die er zijn om van te genieten.
Na regen komt zonneschijn. Mijn man en ik zijn ook door zulke periodes heengegaan. Maar het komt uiteindelijk goed.


@34438 annette, in beide gevallen heb je evenveel oog voor alles om je heen, dus wat mij betreft is het een identiek

Daarom vind ik audio-boeken ok zo geweldig ;-)

Dank je annette, het komt inderdaad wel goed. Bij mij op het werk zijn de ontslagrondes ook ingezet maar ik verwacht buiten schot te blijven - dat zou een beetje teveel van "het goede" zijn

Ach, een mooie kans om weer een patroon te doorbreken ;-)


@34435 mooi annette ;-)

In een kookboek staan overigens wel alle ingredienten - en het verbiedt je niet om zelf gerechten samen te stellen die er niet in staan...


Hallo Martijn, wat wordt je kinderen verteld over Ezechiël? Welke inhoud wordt gegeven aan deze visioenen?
Het is inderdaad moeilijke kost en ik denk voor kinderen moeilijk te begrijpen en te bevatten is.
Je vrouw vindt hem 'knalpsychotisch', zowel Jeremia, Jesaja, Daniël,de kleinere profeten en Openbaring hebben dit aspect.
Ze geven aan een visioen gehad te hebben of God gehoord te hebben en komen vervolgens met grootse (on)denkbare ellende maar aan het eind wordt het in ere hersteld en nog mooier dan voorheen.
Wanneer is iets een visioen en wanneer gaat het visioen over in psychose?

Van de week kreeg ik te horen dat Israël oa. kan betekenen erfgenaam.
Jezus heeft het ook over de erfgenamen van God die zich Kinderen van God mogen noemen.
Het verhaal over het volk Israël, kan dan ook een verhaal over de(een) mens zijn.
Ieder mens krijgt met leed te maken.
Mijn idee is dat geprobeerd wordt leed aanschouwelijk en begrijpelijk te maken, zodat de mens hier troost aan kan ontlenen (je bent niet de enige die zich geen raad weet met z'n verdriet) maar er is mogelijkheid tot herstel.

Veel verhalen in de Bijbel komen in mijn ogen niet overeen met liefdevol handelen van mens, Jezus of God.
Van de week stelde ik me voor hoe het in mijn ogen wel liefdevol zou zijn.
Dit geeft wel een grappige manier van Bijbelverhalen interpreteren.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.