Groeiend inzicht

IK ben ook mijn lichaam

    door lies, 22/06/2009 08:40. #34693. 12 reacties, laatste

ik ben al een tijdje aan het denken over hoe dat nu zit met woede en ongeduld en verdriet en mijn lichaam..
En gister overviel mij een moeheid en ik ben helemaal blub en wil het liefst de deken over mijn hoofd trekken en verdwijnen...

Nou ik weet dat ik ten eerste die gevoelens onderbewust altijd al als minderwaardig en 'slecht' erkende en dat ik niet gewoon kan accepteren, het eerder ontken en vind dat ik een beetje flink moet zijn..
Met als gevolg dat ik me nog ellendiger voel..En met ieder in mijn omgeving die me wat vraagt ruzie maak.
Vanmorgen hier het een en ander gelezen oude draadjes , wat logions (onder ander 70 ) en ik realiseer me dat IK ook mijn lichaam ben en dat mijn lichaam mij iets zegt en dat ik daar niet over moet oordelen.
IK ben moe.
Het is zo.
Het is in mij en als ik het er niet uitlaat vreet het me op.

Niet goed of fout, ik wil het gewoon toelaten.

En wat ik nooit gedacht had is het feit dat ik me er niet schuldig over voel me een soort van opluchting geeft.



Goedemorgen Lies,

Soms heb ik van
die momenten dat
ik iets
voor iemand wil
betekenen, er even
wil zijn.

Geen woorden of
daden. Geen oordeel
of troost.
Alleen maar laten
blijken .....
Je mag er Zijn.

Dit is zo'n moment.


#34693Lies@Niet goed of fout, ik wil het gewoon toelaten.
En wat ik nooit gedacht had is het feit dat ik me er niet schuldig over voel me een soort van opluchting geeft.

Gewoon toelaten zeg je Lies

9 Jezus zei:
Roep vanaf de daken van jullie huizen,
wat jouw oren gehoord hebben.
Want niemand steekt een lamp aan
en verbergt die onder een korenmaat,
en hij zet deze ook niet op een verborgen plaats,
maar hij zet de lamp op een voet,
opdat iedereen die komt en gaat het licht zal zien.





Hallo Lies, fijn dat je gevoelens er mogen zijn. Ik denk aan je,

liefs van Yvonne


@Niet goed of fout, ik wil het gewoon toelaten.
Toe maar lieve Lies, laat maar komen wat komt....



allemaal
bedankt...

jullie woorden geven mij moed om vooral dicht bij mezelf te blijven..


Springen of toelaten.

Mijn oudste dochter maakte een paar jaar geleden een parachutesprong voor haar verjaardag. Ze zat vast aan een instructor. De man vertelde dat hij weleens met mensen sprong die uiteindelijk toch zo bang werden dat ze er van moesten overgeven. Omdat hij er direct boven en aan vast hing, kreeg hij de viezigheid soms in zijn gezicht. (Je moet wat voor je vak overhebben)
Mijn dochter deed dat gelukkig niet, zij kwam door de wolken heen en met een brede lach landde ze. Ze had genoten.

Daarom denk ik, als we het hebben over springen, we toch beter een parachuutje om kunnen doen. We hoeven niet alles in één keer los te laten toch?

Wat Lies schrijft is toelaten, dan kan het andere een beetje opschuiven en als je aan het nieuwe gewend bent en het bevalt, kun je het oude opbergen of weggooien. Als je springt zonder vleugels of dergelijke, of abrupt loslaat en het nieuwe ook niet bevalt heb je niks meer.
Oude dingen, inzichten waarvan je denkt, dat het niks meer is verdwijnen vanzelf als je met nieuwe dingen werkt.
Vergooi geen oude kleren vóór je nieuwe hebt.
Toelaten lijkt me minder pijn doen met minder kans op ongelukken.

Misschien heb ik het mis, hoor.


Leuk beeld en voorbeeld schets je hier Annette. Ach ja, soms bungel je nog even in de armen van een ander......of spring je omdat een ander even met je mee wil springen......totdat je het allemaal zelf wel kan.

Daarom hoop ik dat alle sprongen die vanmiddag zijn gemaakt ( waarover ik las in de rubriek Pakkende teksten: Illusie en werkelijkheid ), succesvol zijn verlopen. Zonder al te veel schrammen. Met een landing op zachte bodem. De bodem van de liefdevolle eigen ziel, misschien.


#34720

Dank je Annette,

:-)


lieve Annette,
je advies klopt voor mij precies, heel langzaam laat ik die konditioneringsprocessen los..er zijn geen schokkende veranderingen, maar gisteren ben ik de dag goed doorgekomen.
Loslaten en toelaten zijn voor mij de sleutelwoorden op dit moment..


Lies,

Het is fijn dat je je gevoelens hier deelt. Hopelijk vindt je nog meer kanalen om het opgeslagene in je lichaam te uiten zodat je meer energie krijgt.

Citaat van Jezus in dit verband roept nog raadsel op, Nij is dit verder uit te leggen?

Roep vanaf de daken van jullie huizen,
wat jouw oren gehoord hebben.
Want niemand steekt een lamp aan
en verbergt die onder een korenmaat,
en hij zet deze ook niet op een verborgen plaats,
maar hij zet de lamp op een voet,
opdat iedereen die komt en gaat het licht zal zien.

Annette, ik realiseer me dat jouw parachute ook kan helpen als je heel erg bang bent dat je valt of faalt of als de grond onder je voeten weg is.. als je hem zelf niet open kan maken dan is er altijd iemand in de buurt die dat voor je wil doen, met liefde.

Wat een fijn forum...


Dag Ingrid, het citaat welke Nij aanhaalde is logion 33 van het Thomas-Evangelie.

In de linkerkolom bij Thomas-Evangelie staan er nog 113. De moeite waard. Wens je veel leesplezier.


Ingrid, wat de tekst oa. zegt is ook jij doet er toe, durf te zijn wie je werkelijk bent, omhels die boom.
Schaam je er niet voor, kom er voor uit (misschien alleen nog voor zelf).
Voel je niet van weinig of geen betekenis, andere gedachten zijn niet verkeerd, andere gedachten is juist iets dat het algemeem gangbare niet alleen aangenomen is maar overdacht of dat in jouw situatie ook geldt.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.