Groeiend inzicht

Geest en Ziel

    door annette, 09/08/2009 21:17. #36019. 3 reacties, laatste

Ik kreeg dit van een goede vriendin opgestuurd. Aangezien het nogal stil is op de site, dacht ik, ik zet het erop en dan kunnen we weer bomen.
Groetjes


Geest en ziel


Ieder mens heeft een geest en een ziel. Dit zijn heel verschillende bestanddelen van het menselijk wezen, al worden de wóórden geest en ziel ook door elkaar gebruikt. Sommigen gebruiken het woord ziel voor het gevoel, en geest voor het verstand, maar dat is niet juist. Want ziel of psyche waarmee de psychologie zich bezighoudt, omvat zowel het gevoel, als het verstand, als de wil, en nog veel meer. Wat men van zichzelf kent, is een deel van de ziel en van het zieleleven. Men spreekt wel eens van geestelijk leven als men zieleleven bedoelt. Datgene waarmee het denken en voelen zich bezighoudt. Wanneer men spreekt van iemand die zich aan het geestelijk leven gaat wijden', bedoelt men íemand die zich aan het godsdienstig gebied van het zieleleven gaat wijden.
Wat is geest?
Het woord geest hangt samen met Geist, geyser, springbron. De menselijke geest is het vanzelf scheppende in de mens. Datgene in de mens dat is als God, de Schepper. De mens is immers ‘naar Gods beeld en gelijkenis geschapen’. De geest is het vonkje goddelijkheid in de mens. Jezus zegt, evenals vele andere predikers, tot de mensen: “Weet gij niet, dat gij goden zijt”.
Dit vonkje, dat iedereen in zich draagt, ook al zijn de meesten zich daarvan niet bewust, noemen wij met een theologische term de immanentie of inwonende goddelijke geest. In het symbolische Bijbelverhaal is Maria het beeld der ziel, en de zoon, die uit haar geboren wordt, de geest, die in de ziel bewúst wordt. Zolang een kind nog niet geboren is, bestaat het wel, maar wij zien het niet, kennen het niet, en het is dus geen werkelijkheid voor ons. Zo woont de ongeboren geest binnen in de ziel, maar wordt pas werkelijkheid voor ons, wanneer hij geboren is, dat is: bewust geworden is. De engel zegt tegen Maria, dat zij haar zoon Immanuel moet noemen. El betekent God. Immanuel is: de inwonende God.
Het vonkje geest of goddelijkheid is het allereerste deel van het menselijke wezen, dat bestaat. God schept een mens door een deeltje, een vonkje, van Zichzelf uit te zenden. Dit vonkje schept zichzelf een ziel als omhulling en uitdrukkingsvorm en op analoge wijzen vormt de ziel als haar omhulling en uitdrukkingsvorm het lichaam. Het vonkje, dat door Johannes de Evangelist het Woord genoemd wordt, was dus eerst een deel van God. Omdat God de Schepper er was vóór er nog iets geschapen was, is God dus het eerste en oudste van alles ( als wij het begrip God in de tijd willen plaatsen), en al zijn later uitgezonden deeltjes geest zijn ouder dan de ziel en het lichaam. Jezus, van een van degenen, die zich van hun eigen geest bewust zijn en daarom kon hij, van zijn géést uit sprekende, zeggen: “Eer Abraham was, was ik”. En Johannes die ouder was, zei van hem: ”Ná mij komt een man, die vóór mij geworden is, want hij was eer dan ik”.
De verhouding van eerder en later tussen God en Zijn Vonk, tussen schepper en schepsel, wordt aangeduid door de termen Vader en Zoon. De Zoon moet geboren worden in de mensenziel. Ieder mens draagt dus de Zoon in zich. Graag spreek ik hierbij over de Christusgeest in ieder mens of zoals de quakers zeggen ‘dat van God’ in ieder mens.
God de Grote Geest of Schepper, de Vader, wordt ook de transcendentie genoemd. De mens kan met zijn zielsbewustzijn beide leren kennen, zowel God buiten hem als God binnenin, dus zowel de transcendentie als de immanentie, de Vader als de Zoon.
Doordat alle individuele geesten, die in mensenzielen wonen, van God afkomstig zijn, dus zijn Zonen genoemd kunnen worden, zijn dus alle mensen kinderen Gods, of zij het wéten, het zich bewúst zijn, of níet. Bij de psychische bewustwording van de eigen geest beseft de mens: ik ben Gods kind! – Daarom was het vroeger, ook in de tijd waaruit de Bijbelse geschriften afkomstig zijn, de gewoonte, dat de geestelijk bewusten zich Godszonen of Zonen des Hemels noemden.
Het verschil tussen geest en ziel is niet alleen, dat de geest er éérder is dan de ziel. Geest en ziel zijn niet alleen naar hun tijd van optreden, maar ook essentieel, in wézen verschillend. Want de geest komt rechtstreeks van God, maar de ziel behoort niet tot de geestelijke, goddelijke, doch tot de psychische, menselijke wereld. De geestvonk schept zich namelijk een ziel uit de gegevens van de psychische wereld, met andere woorden uit de materie van het psychische gebied, dat zijn de psychische erffactoren van de ouders. De geest is volmaakt, maar de psychische erffactoren zijn niet volmaakt, die zijn in de groei en behept met disharmonieën die nog niet zijn opgelost. De eeuwige, goddelijke geest wordt dus de in de onvolmaakte ziel ontvangen. In de taal van de vroegere mystici, waarin ook de evangelieverhalen zijn geschreven, wordt daarom de geest genoemd de Zoon Gods en de ziel de Zoon des Mensen. ( Wanneer van de Zoon des Mensen wordt gesproken, wordt meestal ziel én lichaam bedoeld, want beide behoren tot het onvolmaakte, erfelijke, dat in een eindeloze keten van oorzaken en gevolgen van het verleden door het heden naar de toekomst wordt voortgeplant. Menselijk of onvolmaakt wil zeggen: bezig te groeien, te veranderen. Dat behoort bij de mens en bij de ziel. De geest verandert niet. Alle mensenzielen zijn verschillend, al kan er een zekere mate van overeenkomst tussen verschillende mensenzielen zijn. Maar alle individuele geestvonken zijn gelijk.
De geest is dus het eerst aanwezige, volmaakte, onveranderlijke, niet overerfelijke en het bij alle mensen gelijke. De ziel het door de geest tot aanzijn gebrachte, onvolmaakte, veranderende, overerfelijke en het bij alle mensen verschillende. (Men kan dus niet spreken van geestverwanten, aangezien alle mensen niet enkel geestverwant, maar zelfs geestelijk gelijk zijn; men kan dus alleen spreken van zielverwanten).
De geest is het vanzelfscheppende en de ziel geeft vorm aan de geestelijke impulsen en is dus onontbeerlijk voor de belichaming, de verwerkelijking, daarvan. Geest en ziel hebben elkaar nodig.


Henk Ubas


Een mooie en duidelijke uiteenzetting van deze Henk Ubas, vind je ook niet Annette?
En nogwel op de kostelijke zondag.
Inderdaad, geest en ziel worden nog al eens door elkaar gehaald. Ik heb daar zelf ook moeite mee.
Dit geeft weer duidelijkheid voor mij.
Als je mijn reacties en stukjes hebt gelezen Annette dan weet je dat ik daar vaak van spreek.
De Godsvonk die de ziel ontmoet in het bruidsvertrek.
Ik voel daar altijd vlinders bij en een gelukkig gevoel doorstroomt me.

Onlangs keek ik naar een programma ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van Irene. Het ging over haar werk in de natuur, om ons weer één te krijgen met de natuur. Er waren ook beelden hoe ze een gewonde reebok, (door een klem), verzorgde en later weer vrij kon laten.
Ze besprak dit voorval met een groep mensen die bij haar op bezoek (of op cursus) waren. Dit gesprek was voor mij en ik denk voor velen die dit gezien hebben zeer ontroerend.
Als je ze één kunt zijn met de natuur, waar we tenslotte deel van uitmaken, wat een voorrecht.
Ik moest even aan jou denken, omdat ik weet dat je ze begaan bent met de natuur (vooral bomen? :-) ) want dit kwam in het programma ook ruim aan bod.

Fijn Annette, om dit stukje van je vriendin hier door te geven.
Dank je wel, ik ga eens op zoek wie die Henk is en wat hij doet (Googelen heet dat, geloof ik) of misschien kan je goede vriendin mij op het spoor zetten.


Hoi Wim, ik heb om informatie aan mijn vriendin gevraagd.

Dat één zijn met de natuur, wat is dat heerlijk hé?

Ik heb een boek van Irene, over haar contacy met bomen.
Mensen doen wel een lacherig over praten met bomen, maar in dat boekje wordt uitgelegd wat ze bedoeld.
Hoe ze zich geborgen voelt bij bomen, ik heb dat ook.

Ik vond in het stuk van Henk het volgende stuk zo treffend:

De geestvonk schept zich namelijk een ziel uit de gegevens van de psychische wereld, met andere woorden uit de materie van het psychische gebied, dat zijn de psychische erffactoren van de ouders. De geest is volmaakt, maar de psychische erffactoren zijn niet volmaakt, die zijn in de groei en behept met disharmonieën die nog niet zijn opgelost.

Die erfelijke dingen kunnen mensen behoorlijk tegnhouden.

Verslaving schijnt erfelijk te zijn. Een stukje hersens wat blijft roepen om iets. Roken of drinken enz. Zolang je er niet aan begint heb je geen problemen, maar als je er af wilt komen gaat erfelijkheid meespelen.
Ze lieten dit op discovery zien.

Daarom is oordelen over zogenaamde "goede en slechte " mensen ook niet goed, want we weten amper waarover we oordelen.



Ik denk dat ik Henk boven water heb.
Omdat hij in zijn stukje verwees naar de Quakers denk ik nu via Google "ene Henk Urba", die lid is van de Haagse Quakers, gevonden te hebben.
We zoeken nog verder onder deze Quakers en misschien komt je vriendin met wat meer info.

Inderdaad is dat stukje van Henk wat jij nog eens noemt heel treffend hoe wij als mensen hier op aarde ons manifesteren.

Henk heeft mij voldoende stof gegeven om daar in alle stilte eens over te mediteren.
In stilte, wanneer het denken is stopgezet, zal mijn geest een ontmoeting met mijn ziel zoeken en zijn scheppende werk doen.
Als vanzelf komt nu het Aramees Jezus gebed in mij op.
Daar is zoals je weet sprake van "de Bron van Zijn". Deze Bron voel ik nu als de Godsvonk, die met zijn lied mij van eeuw tot eeuw vernieuwt.
Wat een Lied, wat een Energie


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.