Groeiend inzicht

het eerste pad die ik loop.

    door Simon, 12/08/2009 00:35. #36050. 4 reacties, laatste

allereerst allemaal bedankt voor het reageren en de steun .
ik ben al onderweg het eerste
wat bij mij op kwam was waarom ik dit doe en of ik dit eigenlijk wel wilde .bij een boom die langs het pad stond zag ik een merel op een tak zitten die mij aankeek en plotseling begon het te zingen .
ik bleef staan en luisterde naar hem .een stem in mij vertelde me dat dit het eerste les was het luisteren naar het gezang van de vogel en de stilte die er was .jezelf openen voor iets
en dingen zien die andere niet zien of door hun drukke bestaan niet meer willen zien.je moet terug naar jezelf mijn verdriet en pijn vertelde de stem moeten uit je geest
verdwijnen om een omkeer in je leven te maken .maar hoe vroeg ik moet ik dat doen luister na je binnenste luister naar de stem die je het gereedschap geeft om je te helpen en luister naar jezelf .
verbaasd ben ik doorgelopen
achter mij zong de merel nog .
ik heb nog een lange weg te gaan maar het is mij nu al duidelijk dat wij mensen ons
zelf voor de gek houden met het jagen en jakkeren en elkaar na het hart staan .
kijk is om je heen nee niet vlug maar ga eens gewoon buiten lopen of zitten en bekijk de wereld is om je heen zie de planten de bloemen de dieren de mensen om je heen
gewoon kijken en in je nemen .
is het niet zonde dat wij van deze wereld een groote puinhoop maken.wat ik nu geleerd heb is het zien van dingen om mij heen en er van kunnen genieten . mijn weg is nog lang maar ik weet dat ik onderweg veel zal leren en los zal moeten laten om te vinden wat ik zoek .
vr gr Simon





Dat was een prachtige halte, Simon.
Een merel die een liedje voor je zingt waardoor je weet hoe je weer verder kunt. Mooi!


Simon, wat fijn dat die merel jou toe zong.
Zo is de natuur hé? Meestal lief.

Mijn man en ik liepe eens in de Pyreneeën in een heel stil bos. Midden op een pad in het gras lag een jonge merel.
Vermoedelijk net zijn nest verlaten, maar nog niet in staat op te vliegen.
Het beste is ze gewoon te laten zitten, omdat de ouders wel blijven voeden en als ze sterker worden vliegen ze alsnog weg.

We knielden even bij hem neer. Ik sprak hem zachtjes toe en aaide even over zijn kopje.

We hebben er een foto van gemaakt. Ik zal hem naar Bram sturen, dan kan, als hij wil, hem naar jou sturen als aandenken aan je eerste mooie halte.
Koester het, Simon


#36050Simon@..een stem in mij vertelde me dat dit het eerste les was het luisteren naar het gezang van de vogel en de stilte die er was .jezelf openen voor iets

Je schrijven Simon doet me denken aan het gedicht van een merel van Rutger Kopland:

Er is iets in de zang van een merel
het is voorjaar, je wordt wakker
je ligt te denken in de nacht
het raam staat open - er is iets
waarvan die vogel zingt
en je denkt aan wat je moet opgeven
er is iets in je dat leeg is en het stroomt vol
met het zingen van die merel



Mooi Nij. De dichter moet veel naar merels hebben geluisterd.
Het is inderdaad nog donker als de merel begint te zingen. Hij is volgens mij de eerste vogel 's morgens. Zeker in de stad.
Daarna beginnen één voor één de anderen ook.
Als ik wakker ben en hem hoor, luister ik en val weer tevreden in slaap.

Simon, waarom een jonge merel naar jou toe sturen?
Omdat die net als jij aan het begin van een lange weg staat.
Ook de merel moet veel overwinnen.
Van de "veilige, vaste" grond moet hij op een dag de lucht in, het NIets in, zonder vangnet.
Die merel moet eten. Hij zal een worm vinden in de grond. Maar die worm is het niet met de bedoelingen van de merel eens en verzet zich.
Niets gaat makkelijk in het leven en alles heeft twee of meer kanten. Soms onverenigbaar.
Toch, als de merel wil overleven moet hij vechten. Die worm trouwens ook.

Als de merel met een grotere tegenstander te maken krijgt, bv een poes, zal hij niet vechten, maar doen of hij dood is. De poes denkt dat hij gewonnen heeft en legt zijn prooi even neer. Op dat moment heeft de merel gewacht en vliegt, als jij niet erg gewond is, gewoon op en vervolgd zijn weg.
Soms moeten wij bij bepaalde dingen ook wachten op een geschikt moment. Niet haasten.

Zoals Bram in zijn boek schrijft, een tulp kan geen roos zijn, zo kan de merel alleen een merel zijn met zijn voortreffelijke kwaliteiten.
Zo moet de mens niet proberen een tijger te zijn, een overheerser of robot, maar een mens. Geschapen als een onderdeel van het grote geheel en zijn pad zoeken.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.