Groeiend inzicht

Verlicht zijn

    door Nevek, 25/09/2009 14:55. #37010. 7 reacties, laatste

Een boer loopt 's ochtends naar zijn land onderweg komt hij meneer pastoor tegen. Samen lopen ze verder.

"Kijk"; zegt de boer. "Dat is mijn weiland, mooi gras, goed vlak gemaakt dat heb ik toch maar mooi gedaan". Waarop de pastoor zegt; "Ja maar met Gods hulp he." "Ja, ja met Gods hulp"; antwoord de boer met tegenzin.

Als ze bij het tweede weiland aankomen zegt de boer: "Kijk ook dat is mijn weiland, mooi gras, goed vlak gemaakt dat heb ik toch maar mooi gedaan". Waarop de pastoor zegt; "Ja maar met Gods hulp he." "Ja, ja met Gods hulp"; antwoord de boer wederom.

Bij het derde weiland aangekomen zegt de pastoor; "Is dat weiland ook van U?"
"Ja"; antwoord de boer.
"Nou dat ziet er niet zo mooi uit he? Met al dat onkruid en die stenen en alles..."
"Tja" zegt de boer; "Maar dat heeft 'ie in z'n eentje gedaan".

De stenen 1 voor 1 optillen maakt dat je uiteindelijk verlicht kunt zijn. Ik denk wel dat 'verlichten' net als liefde een 'werk'woord IS. Dit mopje hing in een hal in de heilige landstichting afgelopen zaterdag. Thema God en Humor.


Nevek, goed weergegeven het mopje.
Zijn er nog veel stenen op je pad of in je rugzak misschien kan ik je helpen met het optillen.


Leuk mopje Nevek, welkom trouwens, ik heb je nog niets gepost i.v.m. mijn vakantie.
Ik geloof ook dat verlichting een werkwoord is. En ik geloof dat er bij veel mensen de gedachte is dat je door een bepaalde weg te volgen ergens aankomt.

Maar het koninkrijk is verspreid over de aarde, en de mensen zien het niet.
Dus voor mij zit alles in dat zien.
Als je denkt dat het ver weg is, dan is dat ook zo. Door die gedachte plaats je jezelf erbuiten.

Ik denk dat je zelf moet veranderen en het in jezelf moet zoeken.
Het leven is m.i. geen lineair ontwikkelingproces, want tijd is immers illusie, alleen het hier en nu bestaat.
Zo zal er ook geen moment komen dat het koninkrijk er opeens is. Het IS er altijd al geweest, en soms mag je het even zien, op momenten dat je je boven het tijdelijke getild voelt.

Maar het lezen van het evangelie speelt zich af in de tijd, en is er misschien wel op gericht de gehechtheid aan de wereld, bezit en goede naam en de illusie dat je in een proces zit los te laten.

Groetjes Yvonne


Ja Linda als ik 's ochtends opsta en buiten in de tuin aan een bakkie koffie lurk net voordat ik de de asfalt-jungle inrij dan realiseer ik me dat ik op een hele grote steen sta.

Die steen dat is de aarde. In mijn ogen een parel.

Met elke stap die ik zet kom ik kleinere en grotere stenen tegen. Sommigen mooi sommigen lelijk of boos, donker of verdrietig. Af en toe pak ik een steen op en doe er iets mee. Ik verleg hem, bouw er een huis van of sluit er vriendschap mee. Of neem afscheid, stap eroverheen.

Op zo'n moment voel ik me dan soms verlicht. Dan ontspan ik en voel ik mij weer verbonden met de grote steen, de aarde en de hemel.

Er is 1 steen die is van niemand en van iedereen. Deze steen IS licht. Het lijkt of iedereen deze steen kan zien maar bijna niemand durft hem op te pakken. Iedereen heeft het over deze steen en iedereen lijkt ernaar te zoeken. Het is een steen om door te geven en te delen. Je mag die steen nooit voor jezelf houden. Deze steen laat zich zien wanneer je hem samen vast houdt. Wanneer je er bent met je naasten die je lief hebt als jezelf.

En wat is het toch heerlijk om hier te mogen schrijven. Iedereen een fijn weekend gewenst!


Nevek, met het schrijven kun je niet altijd de gevoelens en emoties van een ander zien en nu wil ik niet jouw gevoelens kleineren maar ik zit hier met een glimlach jouw stukje te lezen.




#37010

Hoi Nevek,

Ik heb met plezier het verhaal gelezen van de boer en de pastoor.

Bij het 3e weiland bedacht ik me "toch kan een weiland met al dat onkruid en die stenen en alles..., ook heel mooi ZIJN".

Het soms ook even laten voor wat het IS.

:-)


Linda dankjewel. En Trudy je hebt helemaal gelijk. Het even laten voor wat het is en de schoonheid zien in het woeste weiland kan zeker waardevol zijn.


Goedemorgen André, voor mij komt het over alsof je hoopt dat er een eindpunt is waarop er geen pijn of verdriet meer is. Heb ik dat juist?
Ik geloof niet in zon spirituele wensdroom.
Ik denk dat je dan afgescheiden bent van de werkelijkheid, of van de Bron.
Het Koninkrijk is hier en Nu (Zie ook onder het kopje groeiend inzicht het mopje van Nevek), en niet een eindpunt van een spiritueel pad. En in het nu is soms verdriet en soms vreugde.
Het uitsluiten van het één, betekent ook uitsluiting van het andere.
Dus ik denk dat het heel belangrijk is om alle gevoelens toe te laten, als boodschappers van de ziel, en dat je daar de waarnemer van bent. Zodat de gevoelens en emoties je niet overmeesteren maar dat je kunt kiezen wat je ermee doet. ( Zie ook logion 65)
Zelf ervaring ik het als een hele verlichting dat alle gevoelens en emoties er gewoon mogen zijn.

Ik hoop dat je nu begrijpt wat ik bedoelde, anders hoor ik het wel.
Fijne dag!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.