Groeiend inzicht

mijn vriend

    door mariah, 12/10/2009 14:39. #37329. 3 reacties, laatste

ik heb sinds kort ongeveer 9 maanden een vriend.....en wat voor een, eentje met de allermooiste bruine ogen maar daar ben ik in de eeerste plaats niet voor gevallen , het was zijn karakter.

koos is geduldig, lief zou me het liefs de hele dag willen knuffelen en dan hoe die kijkt nou dat wil je niet weten.

koos kan niet praten dus communiceren gaat wat moeilijk maar met gebaren komen we een heel eind en koos snapt veel en is heel slim eigenlijk.

koos heeft een slecht start in zijn leven gehad, hij werd als heel moeilijk bezien maar koos is niet moeilijk koos houd van gezelligheid en is niet graag alleen en dat werd niet gesnapt koos was veel te vaak alleen waardoor hij een achterstand opliep.

we gaan vaak op pad samen gezellig met zn tween, afgelopen zaterdag nog gingen we treinen kijken even uitwaaien op het perron en naar de aankomende en vertrekkende treinen kijken want koos kan daar niet zo heel goed tegen dus ga ik hem wel even prikkelen , ja eventjes maar hoor .

met wandelen moet koos ook nog wel wat leren , hij heeft de gewoonte om 2 meter voor me te lopen en dat is niet gewenst dus met heel veel geduld en vriendelijkheid leer ik hem naast me te lopen , he ja koos dat is gezellig zo samen naast mekaar.

in huis loopt hij me ook overal achterna en weer met heel veel geduld en aandacht voor hem leg ik uit dat hij gerust op zijn plekje kan blijven en dat ik zo terug kom.
ja dat zit er toch nog wel wat in zijn angst om verlaten te worden.

koos is ook een hele steun en toeverlaat voor mij , een echte man zeg maar
doet de was in de machine ,opent de deuren voor me, laat mij voor gaan, haalt de was weer uit de machine gaat samen met mij boodschappen doen maar het is wel een hele kunst om hem bij me te houden maar weer met heel veel liefde en geduld gaat dat prima.

ja zullen jullie je wel afvragen wat heb je nou aan een vriend die niet kan praten wat zie je dan misschien in hem

nou laat ik het zo stellen, ik wist niet dat ik het in me had zoveel liefde en geduld en dat is wat koos me leert
en koos op zijn beurt leer weer heel veel van mij b v b om heel sociaal te zijn want dat scheelt er nog al aan maar ja we zijn ook nog niet zo lang bevriend dus dat gaat echt wel goed komen

en ja als het dan zover is gaat koos weg, en dan is mijn taak volbracht om van hem een hele goeie hulphond in opleiding te maken


Mariah, wat geweldig zo'n vriend. Maar als hij alles heeft geleerd moet hij waarschijnlijk weg naar iemand die hem nodig heeft. Houd je dan nog steeds contact met hem?
Wat fijn voor mensen die zo'n hond mogen ontvangen. Vaak een zelfstandig leven daardoor kunnen hebben.
Jij doet heel goed werk met zo'n opleiding, maar die scheiding daarna lijkt me moeilijk.
Zo'n hond verdient ook respect. En ze zijn zo trouw.
Eergisteren was mijn zus heel ziek. Voedselvergiftiging.Ze kon niet alleen thuis blijven dus hebben we haar hierheen gehaald. Ze heeftook twee hondjes en ie gingen naar haar ex. Die zorgt er heel graag en goed voor.
Maar die hondjes zijn 13 en 14 jaar. En gisteravond met het uitlaten was er een weggelopen. En dat met die regen en onweer en ze is al zo bang.
Gelukkig heeft iemand haar gevonden en naar het asiel gebracht en is ze weer thuis. Mijn zus ook, die is weer opgeknapt.
Maar wat heb je dan een zorg om zo'n beestje hé?
Ze moet maarbij jou in de opleiding om niet meer weg te lopen. Nee hoor, ze is denk ik aan het dementeren. De hond bedoel ik. We zijn blij dat ze er weer is.


annette als koos 13 maanden is dan gaat hij terug naar de stichting in herpen intern dus om daar zijn opleiding af te maken.

ik zorg er voor dat het een sociale hond wordt opgewassen tegen elke situatie en wat ook erg belangrijk is dat hij goed luisterd maar dat is een heel leer proces waar ik elke dag mee bezig ben een soort van dagtaak kan je wel zeggen

als koos weg gaat zal mijn hart soort van breken, hij is nl ook bij mij geboren zijn moeder is mijn eigen hond, ze had begin dit jaar een nestje gekregen van 9 pupjes

allemaal zijn ze goed terecht gekomen alleen het gezin waar koos was daar ging het niet.
die mevr had een burnout gehad en was weer beter en volgens de arts kon ze het nu wel aan om een hondje op te voeden, maar daar hebben ze zich toch lelijk in vergist, een hondje opvoeden kost veel geduld en aandacht en na die burnout wilde ze toch wel erg graag weer er op uit dus ging het hondje om de have klap de bench in en zat daar maar te janken.

ook liep hij haar overal achterna wat heel gewoon is voor een pup maar ze kon er toch niet tegen.

uiteindelijk heb ik hem terug genomen en hem een paar weken een goede bench training gegeven maar het kwaad was al geschied , koos had veel verlatings angst maar met veel geduld is het me toch gelukt om hem een poosje alleen te laten zijn.

vol goede moed werd koos weer opgehaald en na 4 dagen was hij weer terug , het hele gezin was in paniek vanwege de hond die ze eigenlijk voor hun 14 jarige zoon hadden genomen, nee de moeder kon het gewoon niet aan.
ik vond het zo sneu voor die zoon maar het ging gewoon niet de moeder was helemaal terug bij af zo werd me verteld

ja en toen kon ik het niet meer over mn hart krijgen om te gaan leuren met het hondje, ik heb toen de stichting gbeld of ik hem voor hun op mocht voeden tot een hulphond want ik zag erg veel goede kwaliteiten in hem en na een test was hij door en tot nu toe gaat het geweldig,maar we zijn er nog niet, half okt krijgt hij weer een test en met een jaar worden de botten gefotografeerd en dat is ook erg spannend of ze oke zijn want ja ze moeten super gezond zijn die honden en zo gaan we elke keer een stapje in de goede richting

ja en je hebt idd veel zorg om zon dier , ik moet er niet aan denken als koos weg zou lopen in het bos of iets ,niet dat dat nog gaat gebeuren maar ik kan me de zorgen wel voorstellen en gelukkig is je zus ook weer beter


Wat jammer dat mensen aan dieren beginnen zonder goed te realiseren wat het inhoud. Zo'n Koos heeft toch een trauma. Fijn dat hij bij jou terug kon. Wat is het voor ras?

Onze honden en katten komen altijd uit asiel, krijgen ze nog een kans denken we dan maar. De tegenwoordige hond komt bij mijn zoon vandaan. Kleinzoon heeft zo'n last van astma, dus we kenden hem al van jongs af aan. De hond bedoel ik, kleinzoon ook trouwens. hihi
Het is een lief dier die denkt dat ze een mens is. Mag altijd mee op vakantie. Ze weet al als we gaan inpakken dat het weer zover is. Dan gaat ze in de auto en komt er niet weer uit tot we ergens gaan eten.
Ze loopt dan bijna de hele vakantie los en gaat haar gang.
Ik zeg wel eens tegen haar, pak nou eens een boek en ga lekker lezen, maar dat gaat te ver.

Mijn overleden zus had opgeleide politiehonden, herders. Maar die waren dan afgekeurd omdat ze te lief waren. Ze likten de pakman. Dus kocht zij ze. Later kocht ze wel eens een verwaarloosd hondje van een junkie die bedelde. Dan gaf ze wat geld en redde zo'n diertje.

Dieren geven zoveel liefde, kunnen we nog veel van leren.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.