Groeiend inzicht

Al die tijd WEET en ben IK HET ..., NU ZIE IK HET!

    door Willeke, 16/01/2013 21:23. #44049. 6 reacties, laatste


Sinds een paar dagen hier het Thomas Evangelie aan het lezen. Nog niet eens op de helft. Na ieder logion zit ik in shock! Dat ben ik..., zo denk ik, zo kijk ik er tegenaan, zo voel ik het..!!!!

Tot 3 weken geleden niet bekend met gnosis e.d. Door een boek van Jacob slavenburg kennisgemaakt met gnosis. Vorige week hier aan het Thomas Evangelie begonnen.

Een geprek met een vriendin 2 weken geleden.
Vriendin: waarom ben jij zoals jij bent?
Ik: weet ik niet? Altijd anders geweest.. Ik laat me niets aanpraten.. Ik leef vanuit mijn gevoel??
Vriendin: Niemand kan mensen zo goed in hun waarde laten zoals jij dat kan. Jij hebt geen dubbele agenda. Zo liefdevol maar je kan ook los laten!
Ik: Ja ik denk dat ik vaak naar mensen kijk zoals ze zijn. Zonder enkel eigen belang? Kan ook wel eens lastig zijn hoor. Realiseren dat die op een andere weg dan ik wandelen. Ik kan alleen wat voor mensen betekenen die in een innerlijke tweestrijd zitten en daarmee open komen te staan voor andere inzichten...
Ik: zal er vast wel een keer achter komen waarom ik ben zoals ik ben..?

Moest het even kwijt. (Ben nog niet eens op de helft!)


Wat geweldig, Willeke, dat je jezelf hier herkent. En daarom: waarom zou je er op een afwachtende manier achter moeten komen waarom je hier bent? Alsof dat al vast ligt.
Je kunt ook zelf zin aan je leven geven en tegen jezelf zeggen: dit is de reden die ik mijzelf geef en daarmee maak ik zelf mijn leven zinvol.
Wat vind je daar van?


Bram,

Het voelt niet als afwachten..., het voelt als een gegeven waarin ik berust.

Al een aantal jaren volg ik de weg van mijn gevoel. Balken vallen voor mijn ogen weg. Misplaatste gevoelens over recht en onrecht, goed en kwaad e.d. krijgen steeds meer een ander inzicht.
"Dieven in de nacht" ;-) hebben mijn gevoel niet op een dwaalspoor kunnen brengen omdat ik vast blijf houden aan mijn kern. Deze weg is heerlijk en verrijkend! Ik geniet, zie en berust.

Deze weg is prima voor mij. Ik zocht en zoek geen gelijkgestemden. Dit ben ik en het is prima. Des te groter mijn verbazing dat mogelijke uitspraken van Jezus juist zo geïnterpreteerd kunnen worden zoals ik denk en voel!

Mijn innerlijke gevoel volgen, in de weg die ik bewandel dat maakt mijn leven zinvol.

Wat vind je daar van? ;-)


Mooi, Willeke: "Het voelt als een gegeven waarin ik berust". Ik noem dat graag overgave.
Liefdevol zijn in het paradijs, of in de hemel, of na de wederkomst van Christus als alle slechterikken en heidenen uitgeroeid zijn, dat is makkelijk zat. Maar het hier en nu aanvaarden als een gegeven, en daar je eigen weg in gaan, je innerlijke morele kompas volgend, dat vind ik mooi en moedig. En dat is ook, meen ik, waar het Thomas-evangelie toe oproept. Niet omdat het moet, maar omdat je zo zelf zin kan geven aan je leven.
En wat die zingeving betreft zou je ook eens mijn tekst over Zarathustra kunnen lezen. Je vindt die hier




Met groeiende verbazing lees ik zo hier en daar het een en ander over liefde, kennis, Jezus, groeiend inzicht, innerlijke gevoelens, en over allerlei inzichten (bijvoorbeeld link over Zarathustra in een bericht van Bram van 17/01/2013). Ik dacht: zal ik reageren? Ja, ik reageer. Kort.
Ik ben Christen en weet me verlost door het offer van Jezus aan het kruis - Zijn plaatsvervangend leiden. En ik kan me niet vinden in de kennis die op deze site gedeeld wordt, omdat er flinke tegenstrijdigheden zijn met dat, en wat de Bijbel leert. Want de Bijbel laat op vele manieren en op veel schriftplaatsen zien dat de eeuwigheid niet gevonden kan worden door elkaar lief te hebben, medemenselijkheid te betonen, enz. enz. maar ALLEEN door Goddelijke vergeving van de zonde (zelfstandig naamwoord), die overigens in elk mens aanwezig is. Daardoor wordt een mens opnieuw geboren, een nieuw, eeuwig levend mens, acceptabel voor God, wijkend van het kwaad, liefhebbend. Het spijt me, maar ik concludeer dat de 'gnosis' in dat licht heel misleidend is, want het lijkt veelzeggend te zijn, maar zegt lang niet genoeg. Het maakt me verdrietig en een beetje boos op een bepaalde manier te lezen hoeveel mensen er nochthans houvast aan hebben.
Laat u met God verzoenen door vergeving van zonden. Dat is wat we nodig hebben. Dan zal die nieuwe mens met toekomst geboren worden waarover de Jezus van de Bijbel het heeft, waarover Paulus en al die andere Bijbelschrijvers het hebben. Dan zal er een echte, levende relatie komen met de Schepper en het mooie karakter van God de oude menselijke natuur verdringen. De Jezus van het Thomas evangelie is niet de Jezus die ik herken. En de uitleg maakt het allemaal nog meer mistig.
Misschien zal iemand nu denken dat ik het niet begrijp, kortzichtig ben, of (nog) niet gevonden heb. Dat spijt me dan. In een discussie daarover zal ik niets te melden hebben.
Nou, even heel kort en ogenschijnlijk wat kort door de bocht, maar bedoeld om lucht te geven aan mijn gevoelens van verdriet en verbazing.


Dag Dick, dank voor je heldere uiteenzetting van je geloof en je verdriet en verbazing.
Je hebt gelijk dat een discussie zinloos zou zijn. Wat dat betreft zijn we het eens.
Maar er is een groot en voor mij kenmerkend verschil tussen ons, los van de inhoud van ons beider levensovertuigingen.
Ik vind het oprecht fijn voor je dat je zo overtuigd in je eigen waarheid kunt staan, ook al is die heel anders dan de mijne. Dat gun ik je van harte.
Maar jij hebt verdriet omdat er andersdenkenden zijn, zoals ik.
Dat is een heel groot verschil.
Dat verschil zit 'm niet in de overtuigingen, maar in de levenshouding.
Ik gun elk mens de ruimte om te zoeken, te experimenteren, te groeien en te veranderen, en vooral: om anders te zijn dan ik. Jij niet, want voor jou is er alleen maar die ene waarheid, waarvan jij vindt dat iedereen daarin zou moeten geloven.

Je blijft hier uiteraard van harte welkom.


Dank je wel, Bram.
Het is fijn om geaccepteerd te worden en ben er blij mee. Uiteraard besef ik dat ook anderen geaccepteerd willen worden op hun beurt. Jawel, ik gun anderen de ruimte om te zoeken, te groeien, te veranderen en te ontdekken - maar in de hoop dat ze ook werkelijk zullen uitkomen daar waarnaar ze zoeken. De gebruikte 'routebeschrijving' is daarbij dan van fundamenteel belang. Ik zie in mijn eigen leven en in dat van anderen, dat eenvoudig geloof in het verlossingswerk van Jezus, zoals het door de Bijbel tot ons komt, het leven - hoe zwaar en moeilijk het soms kan zijn - beslist richting behoud leidt. Voor mij, als iemand die een ongeneeslijke ziekte heeft en elke kwalitatieve dag moet zien als genadetijd, betekent de hoop op en de zekerheid van een eeuwige toekomst door het offer van Jezus werkelijk alles. En dat is dus wat ik anderen ook zo gun. Maar het verdriet dat ik voel, komt vooral doordat ik me realiseer hoeveel het evangelie God moet hebben gekost en hoeveel Zijn Zoon Jezus geleden heeft om ons op het goede spoor te krijgen, terwijl velen die ene Waarheid niet kunnen vinden - vaak ook omdat ze vasthouden aan iets dat slechts op Waarheid lijkt.
Bram, ik wens je Gods zegen toe.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.