Groeiend inzicht

Hoe Mosje mij inzicht gaf

    door Monique , 15/06/2013 13:07. #44704. 3 reacties, laatste

Ik ben hier nieuw op het forum, geen idee of het de bedoeling is om mij voor te stellen??
In ieder geval spelen verhalen een heel grote rol in mijn leven. Al vanaf het eerste moment dat ik kon lezen, hielp lezen mij te ontspannen en te ontsnappen. Door het verhaal over Mosje heb ik nu een belangrijke stap voorwaarts kunnen doen.

Anderhalf jaar geleden heb ik na bijna 30 jaar overheidsdienst ontslag genomen. Het was een jas die niet meer paste. Ik was gestart met een studie psychodynamica en als ik alle wegwijzertjes volgde, kon ik niet anders dan ontslag nemen om mijn eigen praktijk op te zetten. Met een zakje met geld mee en plannen om een parttime baantje erbij te zoeken, zou het helemaal goed komen. Ik volgde tenslotte mijn bestemming!

Nu is het anderhalf jaar later, het zakje met geld leeg, niet voldoende clienten, geen parttime baantje kunnen vinden en dus paniek!! En ik snapte er helemaal niets van. Welk doel is ermee geheiligd als ik in de bijstand raak, in de schulden kom, hoe zit het dan met mijn bestemming enz. enz.
In een gesprek 2 weken geleden raakte ik hevig geemotioneerd. De woorden ‘falen’, ‘straf’ vielen, maar bovenal had ik het gevoel dat ik iets miste, ik moest iets ‘zien’, maar ik zag het niet. Mijn thema ‘bestaansrecht’ diende zich weer aan...
De volgende dag heb ik een boek gepakt (ontspannen en ontsnappen) en daar in het boek van Bram over het Thomas-evangelie, las ik de Joodse anekdote over Mosje. Het kwartje viel met een harde klap. Ineens kon ik het ‘zien’!

Anderhalf jaar had ik als het witte konijn van Alice rond lopen rennen, te laat, te laat….
Het overlijden van mijn vader 7 jaar geleden kwam naar boven. Tijdens zijn ziekbed heeft hij zoveel gehuild uit zelfbeklag, en ik zie mij nog samen met mijn jongste broer bij zijn kist staan en hoe we ons bewust waren dat hij niet het leven geleid had dat hij had moeten/willen/kunnen leiden.
Ik herinner mij ook een reading uit het 'human design', waarin mij werd verteld dat mijn kaart een doodsangst liet zien. Niet voor de dood zelf, maar angst dat ik op het moment van doodgaan niet mijn bestemming had geleefd.
In een nacht erna heb ik de faalangst over mijn leven doorleefd, een zware nacht waarin ik een hevig gevecht heb geleverd, ik ben er nog niet helemaal uit, maar alleen al het bewust worden dat deze angst er is, heeft ruimte gegeven en er gebeuren leuke kleine wondertjes op dit moment.

Dank je wel, Mosje!


Welkom Monique en wat fijn wat Mosje met je gedaan heeft
Dank voor het delen van je verhaal!

De weg van het hart voor mij een weg van rozenstruiken en distels!
Ze prikken beiden!
Het houdt me scherp.


Dank je, Nij, ja, het is een weg van vallen en opstaan. Soms wil ik wel eens teruggrijpen naar wat was, om weer te ontdekken dat dit er niet meer is.
Degene die ik was, ben ik niet meer....
Het is een moeilijke reis, maar het maakt ons heel rijke mensen.


dapper


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.