Groeiend inzicht

intuitie, kennis

    door Nij, 30/07/2010 08:28. #37867. 63 reacties, laatste

Momenteel speelt bij mij de vraag:

staat aangeleerde kennis (op spiritueel gebied) in dienst van de intuitie of de sensiviteit of juist niet?

Ik ben geneigd te denken van niet.

Wat denken jullie?


Beste Nij,

In ons is de bron; de stroom:intuitie.
"Aangeleerde" kennis die me meer bewust maakt van die stroom zal ik verwelkomen omdat kennis me naar een hoger bewustzijn brengt.
Zij staat m.i dus ten dienste van mijn persoonlijke ontwikkelingspad.

Henk


Beste Nij,

In ons is de bron; de stroom:intuitie.
"Aangeleerde" kennis die me meer bewust maakt van die stroom zal ik verwelkomen omdat kennis me naar een hoger bewustzijn brengt.
Zij staat m.i dus ten dienste van mijn persoonlijke ontwikkelingspad.

Henk


Goede morgen Nij, ik denk van wel. Als je bijvoorbeeld een fysiotherapeut bent die heel intuïtief en sensitief is, dan is het wel heel fijn dat hij ook kennis heeft van het menselijke lichaam. Dat hij weet hoe alles functioneert, hoe elk botje en spiertje heet, zodat hij kan voelen wanneer er een afwijking is. Op die manier stelt hij de kennis in dienst van zijn intuitie en sensitiviteit.


#37869Henk@"Aangeleerde" kennis die me meer bewust maakt van die stroom zal ik verwelkomen omdat kennis me naar een hoger bewustzijn brengt.

Dus een weg die ook naar Rome leidt :-) Mooi!

Zelf heb ik de ervaring niet dat spirituele kennis mij naar een hoger bewustzijn brengt of gebracht heeft.
Sterker het heeft mij in de weg gezeten.


#37871Yvonne@Als je bijvoorbeeld een fysiotherapeut bent die heel intuïtief en sensitief is, dan is het wel heel fijn dat hij ook kennis heeft van het menselijke lichaam. Dat hij weet hoe alles functioneert, hoe elk botje en spiertje heet, zodat hij kan voelen wanneer er een afwijking is. Op die manier stelt hij de kennis in dienst van zijn intuitie en sensitiviteit.

Ok Yvonne ik kan me voorstellen dat dat fijn is.
En jijzelf, sluiten kennis en intuitie bij jou ineen?


Nij, ik herken jouw uitspraak dat spirituele kennis jou in de weg heeft gezeten.
Voor mij voelde het net of ik iets aan het zoeken was wat er eigenlijk altijd al was. Maar dit kun je denk ik terugkijkend pas zeggen. Misschien moet je wel eerst heel veel zoeken om te ervaren dat alle kennis er eigenlijk al is en er altijd ook geweest is.


Nij, lees de toelichting eens bij logion 39 en 88.

En verder:
Ik maak graag onderscheid tussen inzicht en dogmatische kennis. Ik vermoed dat jij de dogmatische kennis bedoelt als je het hebt over "kennis". Veel zogenaamd spirituele kennis is volgens mij niet veel meer dan een samenraapsel van gedachten over de werkelijkheid die als waar worden voorgespiegeld - dogmatische kennis dus.

Je zegt: "Zelf heb ik de ervaring niet dat spirituele kennis mij naar een hoger bewustzijn brengt of gebracht heeft."
Die mededeling zelf is een uiting van inzicht, zelfs van een intellectueel inzicht. Dat inzicht is echter zelf nog niet de aanwezigheid in de leegte, maar wel belangrijk om daartoe te kunnen komen of om erin te durven verblijven.
Je kunt de gevangenschap in illusies, ook spirituele illusies, doorzien (als vorm van verstandelijk inzicht) en er vervolgens op grond van dat inzicht afscheid van nemen.
Het intellectuele inzicht in de aard en de werking van de gevangenschap in illusies is wat mij betreft wel degelijk een waardevol werktuig op het spirituele pad.
Maar ik besef ook dat het niet voor elk mens zo hoeft te wezen.


Luisterend en voelend naar mijn intuitie, na een nachtje slapen, filter ik uit wat aan boodschappen overkomt en wat ik wel of niet verwelkom als "kennis".
Zo eenvoudig kan het toch zijn?

Henk


logion 88
Vertrouw op je eigen verlangen. Volg je eigen intuïtie. Doe op jouw manier je voordeel met de wijsheid die een traditie je kan bieden. Maar pas op, wordt geen gelovige

Hier staat eigenlijk wat ik bedoel.

Bram@Dat inzicht is echter zelf nog niet de aanwezigheid in de leegte, maar wel belangrijk om daartoe te kunnen komen of om erin te durven verblijven

Nee het inzicht is niet de leegte. Het leven zelf brengt me soms in de leegte, daar waar geen houvast is.




Is de leegte niet de bron van alle zijn?


Is de leegte niet de bron van alle zijn?


Nij, #37876:
"Het leven zelf brengt me soms in de leegte, daar waar geen houvast is."
Het inzicht is dus soms achteraf, terugkijkend, zoals Yvonne dat beschrijft (#37873).
En soms is het een duwtje in de rug voor een volgende stap in het durven loslaten van schijnzekerheden.

Henk (#37875):
Zo eenvoudig is dat niet altijd Henk. De gevangenschap in een illusie kan allerlei heftige emoties met zich oproepen. Die zijn vaak nogal dwingend en luidruchtig.
Maar de stem van de intuïtie is altijd zachtmoedig en soms alleen fluisterend.
Het is een kunst op zich om die twee bewegingen van het gemoed van elkaar te leren onderscheiden.
En dat is typisch een onderwerp waarop inzicht een belangrijke rol kan spelen. Maar ook daar is inzicht niet genoeg. Om te durven vertrouwen op je intuïtie en voorbij te gaan aan je emoties, is ook moed nodig. Zoals Pericles zei: "Vrijheid is de vrucht van moed".


Hoe waar: De zachte krachten winnen op et eind.


#37879Bram@Maar de stem van de intuïtie is altijd zachtmoedig en soms alleen fluisterend.
Het is een kunst op zich om die twee bewegingen van het gemoed van elkaar te leren onderscheiden.
En dat is typisch een onderwerp waarop inzicht een belangrijke rol kan spelen. Maar ook daar is inzicht niet genoeg. Om te durven vertrouwen op je intuïtie en voorbij te gaan aan je emoties, is ook moed nodig. Zoals Pericles zei: "Vrijheid is de vrucht van moed".

Woorden die bij mij in vruchtbare aarde vallen.


Ik heb al langere tijd, een paar jaar, een steeds terugkerend wondje op mijn neusrug.
Ik heb hier eerder nooit aandacht aan besteed en dacht dat het aan mijn bril lag.
Gisteren, ik zat in de bus, en dacht aan het plekje en heb in de bus de huisarts opgebeld. Dit gebeurde intuitief.
De kans is er dat het huidkanker is wss in een milde vorm. Maandag ga ik naar de huidarts.


Met warme belangstelling gevolgd.

Wat heerlijk toch Nij, dat ondanks de door het leven gebrachte leegte, deze toch nog vruchtbare aarde bevat. ;-)

Dat woorden vrucht mogen dragen, in jou, dat is wellicht het antwoord op je vraag in de topic. Niet om de vinger te kunnen leggen of dit ten dienste staat van of/of, maar van jou. Om je eigen intuïtie te herkennen en het sensitieve te voeden.



Gossie......sterkte maandag Nij. Hoop van harte voor je dat het alles meevalt. Goed van je dat je gehoor hebt gegeven aan wat je intuitie aangaf. X


Maandag denk ik aan je Nij en laat van je horen.
Staat aangeleerde kennis in dienst van je intuitie.
Antwoord: Ja dus, dat bleek in de bus.
Henk


Sterkte Nij en je weet nu al dat er heel veel energie met je mee gaat.
Hou vol, je intuïtie zal je helpen.


Dank voor jullie warme reacties.

Het toeval wil dat ik zojuist naar een crematie ben geweest van iemand die huidkanker had.

Wat intuitie betreft daar heb ik in deze een paar jaar niet naar geluisterd en dacht het zal wel van de bril komen.
Toch heb ik weleens een andere gedachte gehad maar terzijde geschoven.
Gisteren wist ik het klopt niet het is niet van de bril en handelde meteen.


Nij, het kan ook iets onschuldigs zijn.
Ook ik heb 'last' van een steeds terugkerend plekje op m'n neusrug. Dit bleek een klein bloedvaatje te zijn welke door bril en dochen steeds open ging.
Goed dat je naar je intuitie handelde en ik zal maandag aan je denken!


Dag Nij, kom net terug en lees met belangstelling dit lijntje.
Goed dat je naar je intuitie luisterde. Ook ik zal maandag aan je denken, lieve groet, Yvonne


Hallo Nij, ik denk maandag aan je.

Een tijdje terug had ik twee wondjes op mijn arm die niet genazen.
In korte tijd kwam ik met mensen in aanraking die het ook hadden en bij hen was inderdaad huid kanker geconstateerd.
Ik nam me voor om het nog twee weken aan te zien en dan naar de huisarts te gaan.
De dag die ik als limiet had gesteld om naar de dokter te gaan, ging voorbij op die dag was van de wondjes helemaal niets meer te zien.

En ander verhaal, in januari had onze jongste zoon spontane netvliesloslating.
Hij zag wazig en rood.
Het deed zich voorkomen als een vuiltje of gesprongen ader.
Op mijn werk echter waren in zeer korte tijd twee collega's met het zelfde probleem en zijn raden me aan toch maar naar de dokter te gaan.
De dokter wist niet wat het was, maar stuurde ons gelijk door naar de oogarts.
Deze vertelde ons dat het op zo'n jonge leeftijd eigenlijk onmogelijk is en ook de soort loslating.
We werden gelijk doorgewezen naar Rotterdam oogziekenhuis, omdat daar specialisten voor deze afwijking en ook voor kinderen zijn.
Hij is geopereerd, heeft wel een zwaardere bril, maar waarschijnlijk hersteld het nog verder.

Normaal laat ik niet van alles aanpraten over gezondheid en dergelijke, maar in deze was ik blij, dat ik wel naar intuïtie luisterde en er naar handelende.
Vooral bij onze jongste zoon was het achteraf onvoorstelbaar hoe goed alles op elkaar aansloot en alles verder zonder problemen verliep.



Zo Nij, misschien moet hier een chirurg je helpen onthechten.


hoi, nij,
1) ook ik ken dat gevoel van spiritualiteit die in de weg staat.Maar vaak als ik het dan los laat ,en zoals yvonne daarna terugkijk zie ik dat voorbij de woorden of kennis iets is gebleven, gegroeid, eigen geworden..daar verbaas ik me altijd over..en zo groei ik dan toch door die spirituele kennis. Niet door iets aan te nemen, maar door het te integreren met mijn beleving, mijn zijn. Dit gaat trouwens behoorlijk onbewust bij mij..


2) sterkte met je huidonderzoek, ik hoop van harte dat het niets is. In dit geval is NIETS echt te verkiezen boven IETS..


#37888Gea@Nij, het kan ook iets onschuldigs zijn.

Ja ik ga er vooralsnog van uit dat het onschuldig is. Tegeijkertijd is er ook de onzekerheid dat alles kan of mogelijk is.
Momenten dat even ergens een barstje in komt en gezondheid niet vanzelfsprekend is.

#37891@Zo Nij, misschien moet hier een chirurg je helpen onthechten.

Waaraan onthechten Bram?

#37890@Vooral bij onze jongste zoon was het achteraf onvoorstelbaar hoe goed alles op elkaar aansloot en alles verder zonder problemen verliep.

Heel fijn Linda dat het zo gelopen is.

#37889@


En toch blijft intuitie voor mij een vraag zonder antwoord.
ik weet dat ik er vaak naast kan zitten en dat het meer een overtuiging of een aanname was.
Ook heb ik het zelf en ook door de ander laten ondersneeuwen door misschien wel het gemis van de kennis om het te beargumenteren.

Ik heb intuitie opgezocht, er staat

Intuïtie wordt in de gangbare definities omschreven in termen van zowel een functie of proces, als de inhoud of het product van een functie of proces. Zo geeft de Webster dictionary de volgende definities:

de directe perceptie van waarheid, feiten e.d., onafhankelijk van enig redeneerproces
een feit, of waarheid die op deze wijze is waargenomen
een scherp en snel inzicht
het vermogen of eigenschap van een dergelijke snelle perceptie of direct inzicht.
In de filosofie wordt het begrip intuïtie gebruikt als aanduiding van pure, directe kennis die niet uit eerdere kennis kan worden afgeleid (zie ook Henri Bergson). Het begrip intuïtie speelt tenslotte ook een rol in de persoonlijkheidstheorie van Carl Gustav Jung en New Age stromingen.





#37892@Niet door iets aan te nemen, maar door het te integreren met mijn beleving, mijn zijn. Dit gaat trouwens behoorlijk onbewust bij mij..

ha Lies
Dat iets zijn gang gaat en dat dat zoals je zegt onbewust gaat, dat herken ik

@In dit geval is NIETS echt te verkiezen boven IETS..

Prachtig! Dank je wel!



#377889@Goed dat je naar je intuitie luisterde.

hoi Yvonne

Ik zag dat ik bovenstaande quote vergeten was te plaatsen.
Juist o.a. deze woorden doen me beseffen dat intuitie voor mij iets vragends blijft


Nij, waaraan onthechten, vraag je (#37893)
Van het vlekje op je neus.


Ik vroeg het omdat ik er een dubbele boodschap in zag.
Misschien helemaal van jou zo niet bedoeld maar ik vond hem heel leuk!
En toen dacht ik: hoe bedoel je het nu!
Eenduidig dus: het verwijderen van het vlekje! :-)


Voor zover er een dubbele boodschap in zat was het deze: dat het nog te vroeg is om ach en wee te roepen. Er zijn veel onschuldige oorzaken voor een vlekje op je neus.
Maar wel verstandig om er naar te laten kijken. Hou ons op de hoogte.


#37898
Ah...mooi Bram, nu je het zegt is dat wat ik erbij voelde.


En ik vond het ook wel mooi hoe je een diepgaand gesprek moeiteloos liet overgaan in een alledaagse mededeling over een vlekje op je neus. Dat vind ik mooi omdat spiritualiteit voor mij alleen zin heeft als het over het alledaagse leven gaat en niet boven het leven verheven is.
En dat inspireerde mij mede tot mijn luchthartige reactie.


#37900@En dat inspireerde mij mede tot mijn luchthartige reactie.

Ik lees je met een big smile!



#37895 @ Juist o.a. deze woorden doen me beseffen dat intuitie voor mij iets vragends blijft

Dag Nij, het is ook heel subtiel en verstandelijk moeilijk te bevatten. Ik zie het als een spier die je kunt ontwikkelen.
Het gaat m.i. niet uit van de ratio maar werkt via het gevoel. Bijvoorbeeld een knoop in je buik wanneer je een keuze maakt die niet goed voelt of wanneer je iemand niet vertrouwt, terwijl daar misschien geen aanleiding voor is. Als je hierop gaat letten dan merk je dat je het eigenlijk al wist.
Dieren schijnen ook heel intuïtief te zijn, toentertijd waren er nauwelijks dieren gestorven bij de Tsunami.


Dank je wel Yvonne voor je aanvulling.
Ik kan je volgen in hetgeen je zegt.


Hallo Nij, net terug van vakantie.
In de vakantie heb ik nog over je vraag nagedacht of kennis intuïtie in de weg kan staan.

Ik denk dat het tweeledig is.
Wanneer je de teksten nog niet begrepen hebt in de zin dat het je ervaring is, kunnen teksten je in de weg staan tot je 'spirituele' ontwikkeling en misschien ook wel tot het gehoor durven geven aan je intuïtie of gevoelens.

Je leest een tekst en denkt zo dat is mooi verwoord, en denkt zo is het bedoeld en probeert de tekst in je leven in te passen.
Wanneer echter de ervaring in je leven is, maakt het denk ik niet meer uit welke tekst je leest, omdat iedere tekst dan zijn waarheid aan jouw verwoord, het raakt je en je begrijpt het.

In de bijbel staat het ook niet naar de letter maar naar de geest en Erasmus haalt aan 'Het is verkeerd om als kinderen te blijven vasthouden aan de letter en niet op te groeien tot de vrijheid van de geest.'

Wanneer op een gegeven moment het omslag punt bereikt is, staan kennis en intuïtie of kennis en spirituele groei elkaar niet meer in de weg, daarvoor echter komt het op mij over dat ze elkaar wel in de weg zitten en vooral het intuïtieve beperkt wordt.
Dit is namelijk niet verstandelijk te verklaren, en bij de meeste mensen geldt dat het verstandelijke en het feitelijk waarneembare belangrijker is.


#37904@Wanneer op een gegeven moment het omslag punt bereikt is, staan kennis en intuïtie of kennis en spirituele groei elkaar niet meer in de weg, daarvoor echter komt het op mij over dat ze elkaar wel in de weg zitten en vooral het intuïtieve beperkt wordt.
Dit is namelijk niet verstandelijk te verklaren, en bij de meeste mensen geldt dat het verstandelijke en het feitelijk waarneembare belangrijker is.

Dat zou zomaar helemaal kunnen Linda.

De vraag die gisteren voor mij even actueel was, is nu 'n los-laten geworden..


Iedere keer weer kom ik met situaties in aanraking, waar loslaten wenselijk is.
Soms besef ik het relatief snel, soms wil ik eigenlijk onbewust toch het vasthouden en komt het steeds weer op mijn pad.
Echter als ik besef dat ik het kan loslaten, lukt het me meestal redelijk snel.
Nij, ook met het loslaten succes gewenst, het is iets wat ieder persoonlijk 'moet' doen, wanneer iets is losgelaten is er ook ruimte voor iets anders en of iets nieuws.


Soms laten de dingen mij los ipv dat ik los heb te laten en gaat 't min of meer vanzelf.


#37907

Je bedoelt Gea dat het moeiteloos en zonder je wil om gebeurt?


Moeiteloos ja.
Of dat buiten m'n wil om gebeurt dat weet ik niet. Vaak gaan er wel bepaalde intenties aan vooraf, maar verder bemoei ik me er gewoon niet langer meer mee om dingen los te laten.
Het lijkt wel of ik het loslaten loslaat:)


#37909

Wie is in deze de ik Gea?


Hoe bedoel je dat Nij?


#37911

Ik vroeg het me zomaar af Gea wie die ik is.
Enerzijds bemoeit de ik zich er niet mee
en anderzijds laat het ik het loslaten los.
Wie is die ik?


Misschien is Gea nu een beetje in verwarring door de vraag van Nij naar haar ik.
Zou het ook kunnen dat er bij het loslaten dat aan Gea gebeurt geen sprake meer is van een ik? Omdat ook het ik daarin losgelaten is?


Die tegenstrijdigheid was me ook opgevallen, maar voor mij zijn zij beiden een en dezelfde.







Ik vind de opmerking van Linda heel treffend dat er een omslagpunt is waarna alles anders is en ook hetzelfde.
Zo kan er een ik zijn ervoor en erna.
En ook kan er een wil zijn ervoor en erna.

Kan het dat de ik en de wil die Gea beschrijft past bij de zin uit het Onzevader
"Uw wil geschiede"?
of, zoals ik dat anders vertaalde in het Aramese Onzevader:
"Uw enige verlangen handelt dan samen met het onze."

Yvonne noemde eerder de leegte en God hetzelfde. Geldt dat ook hiervoor? Waarbij God een naam is voor de overgave aan wat er na het omslagpunt gebeurt?



#37915@Die tegenstrijdigheid was me ook opgevallen, maar voor mij zijn zij beiden een en dezelfde.

Okee Gea



Aah... Gea, wat een mooi voorbeeld (#37915) van "de twee één maken".


Bram ik denk dat jij verwoord wat ik voel en ervaar.
Iemand merkte op dat als hij mij op een bepaalde manier aanspreekt, ik overga op de derde persoon.
Voor mijzelf is 'mij' het Goddelijke en 'ik' de identiteit Linda.

Het loopt voor mij in elkaar over en is niet altijd te onderscheiden wanneer nu het ene of andere er is of dat de twee zo met elkaar versmolten zijn dat het samen meer en anders en toch het zelfde is.

Het loslaten wat Gea beschrijft herken ik ook.
Het ene loslaten gaat eigenlijk altijd gepaard met een vorm van strijd en angst voor het onbekende en die andere vorm gaat eigenlijk vanzelf met het besef achteraf dat er losgelaten is en ook wat er voor in de plaats gekomen is.


Er is in mij een plek waar ahw veiligheid huist,
Er is in mij een plek, braakliggend en onontgonnen waar onveiligheid huist, waar geen vertouwen is.
Wanneer deze plek betreden wordt ben ik nergens, in zo'n geval kan ik enkel los laten door weg te lopen.
De plek blijft onzichtbaar onveilig.


Ja Linda, ik meen ook dat de moeiteloosheid hoort bij voorbij het omslagpunt. Er is dan geen strijd meer.


Nij, ik bewonder de dichterlijke helderheid waarmee jij je zieleroerselen kunt tonen. Ik vind het bijzonder dat je die twee kanten, veiligheid en onveiligheid, zo duidelijk kunt onderscheiden.
Toch, waarom zeg je "ahw veiligheid". Waarom ahw?


#37923

Weet ik zelf niet Bram waarom ik dat schrijf.
Misschien wel de vraag of het een vermeende veiligheid is.
Want wat is dat eigenlijk?

Ik moet nu weg, tot straks



Lieve mensen,
Jullie zo volgend en het geschrevene overdenkend dwarrelen er bij mij de nodige ‘sneeuwvlokjes’ dansend maar ook door elkaar vliegend door hoofd en hart.
Dansend omdat ze mij vrolijk raken en door elkaar vliegend omdat het tegelijk een veelheid in zich heeft. Althans voor mij.
Ik wil graag een poging wagen e.e.a. te verbinden.

De verwijzing naar logion 38 n.a.v. de vraag over o.a. intuïtie is voor mij een waardevolle.
Daar waar er sprake is van het alsmaar tot je nemen van mooie woorden, zonder ze doorleeft te hebben, eigengemaakt te hebben, ervaren te hebben…….zullen deze woorden blijven liggen in je ruimte die niet leeg is maar vol van mooie woorden. Als het ware gevangen in een blijvend verlangen.

Zo ook wellicht kan het zijn met je intuïtie. Komt uit het Latijn en betekent “ innerlijk”zien.
Dat “ innerlijk” zien, je intuïtie, komt ook niet aan het licht wanneer het verduisterd wordt door b.v.
angst, zorgen, verdriet, of een overvloed aan mooie woorden van een ander.
De leegte dus uit logion 38, het daarin uit houden, die leegte, die stilte, zal zich ontdaan van vooringenomenheid, verwachtingen, angsten of verlangens of alleen maar mooie woorden, openbaren als een bron of Bron, of God , waarin het ik en God ( zo je het zo noemen wilt) samenvalt en er m.i. inderdaad sprake kan zijn van “ Uw wil geschiede.” Of zoals zo mooi gezegd in het Aramese Onze Vader. ( Bram # 37917)
Ruimte durven maken voor die Bron van Zijn, Jij in jouw Zijn, dat verbind ik met de moed waar Pericles over sprak. ( Bram #37879)

Tegelijk denk ik aan Etty Hillesum die zo mooi beschreef dat God wel in haar hart zit, maar te vaak bedolven onder stenen. Eerst puinruimen, noemde ze dat, voordat ik er weer bij kan. “ Ik zal je helpen, God, opdat je het niet in mij begeeft.”
Of er sprake zou kunnen zijn van een omslagpunt, weet ik niet zo goed. Zelf denk ik dat het een permanent proces is van bewustwording. Een kwestie van blijven oefenen, net als die violist.
En dat de werkelijk opgedane ervaring je het vertrouwen geeft door te gaan.
Steeds mooier is de muziek die dan tot klinken komt. Of……..steeds ‘voller’ de ‘ lege’ Bron van wijsheid wordt. Welke bij het kind nog zo mooi, naakt aanwezig is. ( worden als een kind logion 4)

Een laatste opmerking…….bij logion 38 en de daarbij opgedane ervaring doet mij telkens denken aan de woorden welke aan Johannes worden toegeschreven: “ En het woord is vlees geworden.” Woorden die vaak in verband worden gebracht met de geboorte van Jezus ( Kerst). Ik versta ze inmiddels als: “ Woorden zijn in mij vlees geworden. Mijn vlees geworden. Die op mijn beste momenten omgezet worden in daden.”

Hopelijk verduisteren mijn zomerse ‘ sneeuwvlokjes’ jullie niet al te veel. Laat ze maar in vrijheid dwarrelen.




Carla wat leuk dat jij met sneeuw komt, een tijdje terug zei ik als grap: het is nu wel lekker zonnig en warm maar eigenlijk wil ik sneeuw in juni.
Deze gedachte kwam toen een collega de afgelopen winter in herinnering bracht en dat je eigenlijk niet kan voorstellen dat een half jaar later het weer veranderd kan zijn van erg koud naar erg warm.
Bij deze dank voor sneeuw in augustus.


Leuke beeldspraak Carla.
Laat inderdaad de sneeuwvlokjes maar dansend met en door elkaar heen dwarrelen Carla.
Het is ze zó eigen.
(Misschien word je nog een vrolijke sneeuwpop:)
Dankje voor je mooie verbindingen.


#37924@Want wat is dat eigenlijk?

Veiligheid en onveiligheid..ik raakte het op dat moment aan omdat ik me hierin aangeraakt voelde.
Het zijn twee kanten in mij, twee kanten van dezelfde medaille.


#37925 Dank je Carla, alle sneeuwvlokjes zijn op hun plek gevallen.


#37925Carla@Zelf denk ik dat het een permanent proces is van bewustwording

Ja zo zie ik het ook, een permanent en dynamisch proces.



Nij, ik wil hier nog eens terugkomen op een eerdere tekst die je op het forum plaatste.
Het is deze, van Krishnamurti:
"In onze geest, innerlijk, moeten we in staat zijn het woord los te maken van de beleving en moeten we ten enenmale vermijden dat het woord zich mengt in, en een rol speelt in de recht-streekse beleving van het gevoel; het gevoel wat feitelijk voorhanden is."
Die tekst is mij uit het hart gegrepen.
Veel van wat zich als spiritueel inzicht aandient bestaat uit een taboe op emoties. Je dient bij-voorbeeld geen liefde en geen haat te voelen, las ik hier eerder op het forum. Los van het feit of die aanbeveling wel of niet terecht is, blijft de vraag is: hoe doe je dat dan?
Dat gaat je niet lukken door middels een verstandelijk verkregen inzicht strijd te gaan leveren tegen die emoties. Zolang je strijd levert tegen je emoties, welke dan ook, ben je er de gevangene van.
Maar wat dan?
We moeten, zoals K zegt: "ten enenmale vermijden dat het woord zich mengt in, en een rol speelt in de rechtstreekse beleving van het gevoel; het gevoel wat feitelijk voorhanden is."
Dus, hoe paradoxaal ook: als je zou vinden dat je geen liefde en geen haat mag voelen, geef ze dan toestemming om er te zijn. Laat elk oordeel daarover los. Alleen door het loslaten van elk oordeel over de toestand van je gemoed, en daar geen strijd meer tegen te voeren op grond van wat K 'woorden' noemt, kun je voorbij de emoties iets anders ervaren, welhaast letterlijk een zachter gemoed.
We hadden het hier eerder, mede namens Linda, over een omslagpunt. Ja, ik geloof dat er een omslagpunt is op het spirituele pad. Ook al gaat de ontwikkeling van het bewustzijn gestaag en langzaam, op een moment kun je ergens aan voorbij zijn. En het citaat van K. heeft daarmee te maken.

Nu is het opmerkelijk dat jij eerst, in dit draadje, verstandelijk sprak over intuïtie en zo. Niks mis mee. Dat was interessant en leerzaam. Volgens K. ben je dan echter nog bezig met ‘woorden’.

Maar vervolgens plaats je een tekst over veiligheid en onveiligheid. Die tekst is anders van toon dan je vorige. Die is dichterlijk. Daarmee laat je zien dat je eerst geraakt bent buiten woorden om en dat je weergave daarvan daarna niet ‘in woorden’ is volgens K, maar op de wijze van dichters, musici en andere kunstenaars.
Dat is ergens voorbij.
En daar moet je dan niet teveel woorden meer aan besteden.
Geef je gevoel van onveiligheid toestemming om er te zijn en laat het verder maar waaien.


#37932Bram@Dat is ergens voorbij.
En daar moet je dan niet teveel woorden meer aan besteden.
Geef je gevoel van onveiligheid toestemming om er te zijn en laat het verder maar waaien.

Doe ik.

Zo ook de uitslag vanmorgen van de dermatoloog. Het blijkt idd een vorm van huidkanker te zijn en het plekje moet door de chirurg verwijderd worden.

liever geen reacties op dit doorgeef berichtje.


Reageren op dit bericht is niet meer mogelijk.

Plaats zelf een nieuw bericht.