Groeiend inzicht

bevragen of/en bemoedigen?

    door Nij, 21/03/2011 14:37. #40939. 15 reacties, laatste

Bemoedigd worden kan heel heilzaam zijn.
Toch ook merk ik soms dat ongevraagd advies of goed bedoeld bemoedigd worden voor mij soms teveel van het goede kan zijn, in die zin dat ik ervaar dat het me van mezelf afhaalt en laat het derhalve van mijn schouder afglijden.
Een vraag die dan in me opkomt is waar gaat het om?
Wat ik hier soms bij de ander tegenkom, kan ik ook bij mezelf tegenkomen.
Ik word me hierdoor via de ander meer en meer bewust dat open vragen stellen de ander het meest bij zichzelf kan blijven en ook ikzelf.
Dan is er nog de kunst van de open vraag.
Ik vind dit niet makkelijk.

Misschien herkenbaar?




Herkenbaar? Ten dele, Nij. Communicatie.....boeiend, niet altijd even makkelijk.

Heb heel wat technieken aangereikt gekregen m.b.t. communicatie.
Zowel voor mijn zakelijke activiteiten als de pastorale.

Denk dat e.e.a. ook af zal hangen van de situatie.
Een gesprek in real life is ook weer iets anders dan hier met alleen het geschreven woord. In het eerste geval heb je ook de lichaamstaal, die waarneembaar is.

Ik denk dat goed luisteren het allerbelangrijkste is.

Zelf vind ik b.v. in de vorm zoals de communicatie hier op het forum plaats vind, dat een open vraag ook confronterend kan zijn. Een open vraag begint immers met: wie, wat, waar,waarom, waardoor.........
De ander wordt dan uitgenodigd om meer info te geven.

Dit kan heel vruchtbaar zijn. Toch ook weer afhankelijk van het onderwerp en de situatie.

Wanneer iets te veel van het goede wordt, kan je dat immers ook aangeven. Of......zoals je zegt, het van je af laten glijden.

Ongevraagde adviezen vind ik ook iets anders dan bemoedigen.

Hoe de situatie ook is......twee of meer mensen met elkaar in gesprek, over wat dan ook, daar zit voor mij het geven en het ontvangen in.

Daar waar het hart zich laat zien, kan er m.i. niet zoveel mis gaan.










Hallo Nij,

Herken je deze nog?
Is alweer van een hele tijd geleden:

Ont-dekken,

Ik wil bevraagd worden,
het mooiste geschenk.
Het laat mij voelen
en zoeken naar
wat ik 'denk'.



Eigen antwoorden
dat is wat ik zoek.
Niet de woorden van
een ander of uit een boek.

Geen wijze adviezen of raad,
dit is geen liefde, dit is verraad.
Goedbedoeld en liefdevol
ga ik met 'jouw woorden'
op hol.

Verder zoekend naar
zichzelf
terwijl de antwoorden
liggen in mijzelf.



Eigen werk



#40940@Een open vraag begint immers met: wie, wat, waar,waarom, waardoor.........

hoi Carla

Ja..toch vind ik open vragen soms best moeilijk, vooral de momenten als er emotie speelt. Dit bemoeilijkt het stellen van de vraag die ik liefst kort wil houden.
Merk dat ik dan de wat en waarom vragen vergeet, vergeet hoe het zou moeten.

@Wanneer iets te veel van het goede wordt, kan je dat immers ook aangeven.

Dat is waar. Op enig moment kan dat een keuze zijn. Het niet aangeven vind ik even legitiem. Kan ik er zelf op kauwen :-) of weg laten waaien.

@Hoe de situatie ook is......twee of meer mensen met elkaar in gesprek, over wat dan ook, daar zit voor mij het geven en het ontvangen in

Dit heb ik op het moment niet zo duidelijk.
Mijn kleinkind, een open kind , zit momenteel niet goed in zijn vel.
Hij wil enkel gelaten worden, niet bevraagd worden, niet bemoedigd worden.
Ik vind dit best moeilijk en toch reikt hij me hier veel mee aan merk ik.


#409452@Hallo Nij,
Herken je deze nog?
Is alweer van een hele tijd geleden:
Ont-dekken,

Ja Trudy ik herken jouw Ont-dekken.
Het bevraagd willen worden en zo te zien wat er onder het dek zit.





Dag Nij, heb je reactie gelezen.

Hetgeen je als laatste aan haalt......daarin had ik het oog op twee of meer volwassenen.
Je laat vervolgens iets zien betreffende je kleinzoon. Iets wat jou als oma zeker zal raken. Daar ken ik je goed genoeg voor.
En ja, dan spelen emoties een rol. Herkenbaar. En ja, alle begrip voor het feit dat je dit moeilijk vind.

Geen ongevraagd advies. ;-))
Toch van één ding ben ik zeker......dat jouw liefdevolle aanwezigheid in zijn leven, vrucht zal dragen. Ook al zou je het nú graag anders zien, naar ik meen.

Een oma die haar kleinkind kán laten, niet bevraagd, en niet bemoedigd.......gewoon omdat hij dat zelf even niet wil......ik wens elk kind zo'n oma.


Dank je Carla!

@Hetgeen je als laatste aan haalt......daarin had ik het oog op twee of meer volwassenen.

Ik lees dit als dat je doelt op twee of meer die aan elkaar gelijkwaardig zijn.
Bedoel je het ook zo Carla?

Ik werd me vandaag bewust dat open vragen voor mij niet het doel hebben iets van de ander te weten te komen.
Ik zie het als een uitnodiging dat de ander kan komen als die dat wilt.
Zowel wat ik tegenkom op mijn werk als ook vandaag wat betreft mijn kleinzoon ervaar ik het stellen van een open vraag als een aftasten van het moment .


..." Ik lees dit als dat je doelt op twee of meer die aan elkaar gelijkwaardig zijn.
Bedoel je het ook zo Carla? "......Ja Nij.

Een gesprek tussen volwassen mensen kan m.i. een ander verloop hebben dan een gesprek tussen een volwassen persoon en een kind.

Ik wil er graag bij aantekenen dat het onderwerp en/of de omstandigheden een rol kunnen spelen.

Ach......die open vragen! Hoe dan ook en onder welke omstandigheden dan ook en of je met volwassenen spreekt of met een kind.....ik sta er zelf niet zo bij stil,denk ik.

Ooit leerde ik, zoals ik al zei de technieken.
Open vragen, gesloten vragen, keuze vragen, controle vragen......zij zullen allen op het juiste moment hun kwaliteiten hebben. Wederom afhankelijk van de situatie.

Mooi vond ik in je posting # 40949 te lezen dat je uitnodigend wilt zijn.
Ik denk dat die houding belangrijker is dan de discussie over open of andere vragen.


















#40950@..." Ik lees dit als dat je doelt op twee of meer die aan elkaar gelijkwaardig zijn.
Bedoel je het ook zo Carla? "......Ja Nij.

goedemorgen Carla

De ene vraag na de andere vraag wordt er bij me opgeroepen.
Want de vraag is nu wat bedoel ik met gelijkwaardigheid eigenlijk?
Want..als mens zijn we m.i. allemaal gelijk aan elkaar in waarde, jong, oud, ziek, of
gezond, slim, minder slim etc.
Enkele jaren geleden nog meende ik dat we niet gelijk waren aan elkaar, aan talenten en aan vaardigheden. Ik dacht dat ik door dit gemis dat ik van minder waarde was en leed daar onder.
Toch nu heb ik geen last meer van dit "gemis". Het mezelf herinneren heeft me het vergelijken doen inzien en wat dit met me deed
Kom ik terug op de vraag waar het verschil zit in gelijkwaardigheid en ongelijkwaardigheid.
Bestaat dat eigenlijk wel als we als mens aan elkaar gelijk zijn?
Of bestaat dit verschil enkel in vergelijking
wat betreft vaardigheden en zichtbare talenten?
Ik moet zeggen dat ik nog steeds vaardigheden en technieken mis om uit te kunnen putten.
Ik merk dat het bevragen van mezelf, zelfreflectie, geheel van zelf gaat.
Als ik uitnodigend naar een ander wil zijn is dat toch iets anders. Dan weet ik dat ik blanco moet/wil zijn om niet een richting uit te sturen.
En daar wringt soms de schoen dat ik merk dat ik het niet altijd kan zoals ik zou willen en daar ook de "fout" mee in ga.
Ik zet fout tussen aanhalingstekens omdat ik het zie als mensenwerk en ik mezelf toesta fouten te maken.




#40942@Ik wil bevraagd worden,
het mooiste geschenk.

hoi Trudy

Eerder al en ook nu blijf ik bij deze woorden hangen.
Het is voor mij alsof er een verwachting van uit gaat en ik merk dat dit mij remt.
Begrijp je dat Trudy?


Dag Nij, mooi te lezen zeg dat je je hebt kunnen bevrijden van eigen gevoelens van minder waarde.

m.b.t. gelijkwaardigheid/aan elkaar gelijk zijn.....voor mij: mensen zijn niet gelijk aan elkaar, want elke mens heeft haar/zijn eigen uniciteit.
Denk aan een roos zijn of een tulp of......elk met eigen kleur, geur en charme.

Maar beiden zijn bloemen. Net zoals de mens een mens is. En volkomen gelijkwaardig, van eenzelfde waarde.

Met zichtbare en onzichtbare talenten. Incl. vaardigheden en een gebrek daaraan.

m.b.t. uitnodigend te willen zijn, herken ik je blanco willen zijn. Daar voeg ik voor mijzelf aan toe.....me bewust te zijn om vooringenomen stellingen te verlaten, omdat ik anders blokkades tegen kom die mij het luisteren beletten.

Logion 36 is mij dan ook zeer dierbaar. Evenals logion 58.

Zelfs lees ik deze én andere met regelmaat. Om ze steeds weer te toetsen aan eigen voelen, ervaren dit in relatie met de dagelijkse praktijk. Welke soms weerbarstig kan zijn.;-)

Of ben ik dat? Ach ja....aldoende hè!


@Hij wil enkel gelaten worden, niet bevraagd worden, niet bemoedigd worden.
Ik vind dit best moeilijk en toch reikt hij me hier veel mee aan merk ik.

Dag Nij, wat mooi dat je ziet dat je kleinzoon je hier veel mee aanreikt.
Een práchtige voedingsbodem voor beiden om alleen maar te mogen zijn.
Zo zie ik je uitnodigende houding weerspiegelen.




Nij, je zegt:
"Hij wil enkel gelaten worden, niet bevraagd worden, niet bemoedigd worden."

Als ik jou was, zou ik daar maar geen dogma van maken in de relatie tussen jou en je kleinzoon. Dat is namelijk hoe het nu is tussen jou en je kleinzoon, maar morgen kan het weer anders zijn. Zie logion 36.

Wat ik zelf belangrijk vind is dat we in de ontmoeting met een medemens die ander in de allereerste plaats proberen te zien. Maar dat is dan hoe het op dat moment is.

Als we de ander zien, kunnen we door gedogend luisteren die ander helpen zichzelf te aanvaarden, en die ander daarmee toestemming geven te zijn zoals die op dat moment is, en ook eventueel om anders te zijn dan jij. En misschien kun je dan zien dat die ander op dat moment heel graag door jou bevestigd, bemoedigd of bevraagd wil worden in plaats van gelaten.

Als Trudy graag bevraagd wil worden, dan is dat op dit moment haar waarheid. Als jij dat als beknellend ziet, omdat het je remt, is dat op dit moment jouw waarheid. Jij hoeft Trudy niet te begrijpen en Trudy jou niet, maar je kunt elkaar wel zien, ook als dat anders is dan je zelf bent. Die waarheden kunnen beide probleemloos naast elkaar en met elkaar bestaan.

Maar ook kan het zijn dat het gedrag of de mening van een medemens een heftig protest in je oproept. En dat kun je dan laten weten, uit respect voor jezelf. En ook dan is dat op dat moment, want ook dat kan morgen anders zijn.

Laten we elkaar niet vastpinnen op hoe het op enig moment is, niet voor ons zelf, niet voor een ander en ook niet voor de relatie.
Maar soms zie je dat een ander zichzelf vastpint. En dat kan leiden tot een breuk, omdat er dan geen echte relatie mogelijk is.



#40957@Als ik jou was, zou ik daar maar geen dogma van maken in de relatie tussen jou en je kleinzoon. Dat is namelijk hoe het nu is tussen jou en je kleinzoon, maar morgen kan het weer anders zijn. Zie logion 36.

dag Bram
Dat was ik niet van plan er een dogma van te maken.
Ik gaf enkel uiting aan wat mij diep raakte op enig moment in betrekking tot mijn kleinzoon.

@Als Trudy graag bevraagd wil worden, dan is dat op dit moment haar waarheid. Als jij dat als beknellend ziet, omdat het je remt, is dat op dit moment jouw waarheid.

Dat is helemaal waar. Ik gaf ik uiting aan, aan mijn waarheid van dit moment wat mij beknelt in betrekking tot hoe ik iets lees.

@Laten we elkaar niet vastpinnen op hoe het op enig moment is, niet voor ons zelf, niet voor een ander en ook niet voor de relatie.

Wanneer zie jij het als vastpinnen Bram?

@Maar soms zie je dat een ander zichzelf vastpint. En dat kan leiden tot een breuk, omdat er dan geen echte relatie mogelijk is.

Wat ik zie hoeft een ander zelf niet zo te ervaren.
Je kunt dan niet samen naar hetzelfde kijken.

logion 36:
Zet de vensters van je ziel open, elke dag weer

Ik heb het gevoel dat de vensters van mijn ziel openstaan, elke dag weer.
Met alles wat ik tegenkom met alles erop en eraan is er de vreugde tot in de toppen van mijn tenen en soms ook de pijn.


#40954 en 40956

Dank je Carla en Gea voor jullie reacties!


Tja, vragen en bevraagd worden....
Bij mezelf merk ik dat soms de vragen die met wat, waarom, hoe beginnen mij erg uit mijn gevoel halen. Ook als ik ze aan mezelf stel, want daar zijn mensen natuurlijk ook erg goed in! Enorme dialogen kunnen in dat hoofdje plaats vinden (daarin vorm ik geen uitzondering..)
Het bevalt mij steeds beter om in plaats van expliciete vragen te stellen bij een bepaald gevoel te blijven en heel rustig te kijken of zich iets ontvouwt. Dat blijkt vaak zo mooi te zijn!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.